శృంగార తంత్రం - శృంగార కథామాలిక
మొదటికథ ఆఖరి భాగం

ఒక పావుగంట తరువాత, ఆమె చెయ్యి అతనిపై పడింది. ఉలిక్కిపడి చూసాడు. గాఢనిద్రలో ఉందామె. ఆ నిద్దట్లోనే తనకు దగ్గరగా జరిగి, తన పై చేయి వేసింది. ఉంచాలా, తీసేయాలా అని ఆలోచిస్తూ ఉండగా, ఆమె మరింత దగ్గరకి జరిగి, అతనికి అతుక్కు పోతూ, తన కాలిని అతనిపై వేసింది. ఆమె వక్షోజాలూ, ఊరువులూ మెత్తగా అతనిపై భారం మోపేస్తుంటే, అతనిలోని మగాడు ఆవులించి వళ్ళు విరుచుకుంటున్నాడు.

ఒకసారి పక్కకి తిరిగి ఆమె మొహాన్ని చూసాడు. అమాయకంగా నిద్ర పోతుంది ఆమె, ప్రశాంతంగా ఊపిరి పీలుస్తూ. సంపంగి లాంటి ముక్కు, ఆ ముక్కుకి చక్కగా అమరిన ముక్కుపుడక. ఆ ముక్కు కింద, తీర్చిదిద్దినట్టున్న పెదవులు. పోలిక పాతదైనా ఉన్నది ఉన్నట్టు చెప్పాలంటే, దొండపళ్ళలా ఉన్నాయి అవి. అతను తన చూపుని కాస్త కిందకి దించగానే, బెల్లం ముక్కలా ఊరిస్తున్న చిన్ని గడ్డం. ఇంకాస్త కిందకి దిగితే, సన్నని మెడ. ఆ మెడలో ఉన్న బంగారు గొలుసు ఆమె మేని ఛాయకి వెలవెలా పోతుంది. ఇంకాస్త కిందకి దిగగానే, చెంగు కాస్త పక్కకి తొలగి, కనువిందు చేస్తున్న బంగారు కలశాలు. వాటి మధ్య ఇరుకైన దారిలో అతని చూపు చిక్కుకొని, దారి తెలియక విలవిల లాడిపోయింది. ఆమె ఉచ్వాస, నిశ్వాసలకు అణుగుణంగా, ఆ బంగారు బంతులు లయబద్దంగా ఊగుతున్నాయి. వాటితో పాటే అతని మగసిరి కూడా. తట్టుకోలేక, తన కాళ్ళ మధ్యలో, దానిని ఇరికించుకొని, గట్టిగా అదుముకున్నాడు. అయినా ఆగక, బయటకు తన్నుకు వచ్చేసింది. ఇలా ఉంటే ఇక కష్టమని, అతను పైకి లేవబోతుండగా, ఆమె చేయి సరిగ్గా అతని మగసిరిపై పడింది. ప్రాణం జివ్వుమంది అతనికి. దానిపై అదుముతూ అతని ఛాతీపై తల పెట్టిందామె. అప్రయత్నంగా అతని చేయి ఆమె వీపుపైకి చేరింది. జాకెట్ కీ, చీరకీ మధ్యలో ఏ ఆఛ్ఛాదనా లేని భాగం చేతికి నున్నగా తగిలింది. ఆ నునుపుదనానికి మైమరచిపోతూ, సన్నగా నిమిరాడు. సమ్మగా అనిపించిందేమో ఆమెకి, చిన్నగా నిట్టూరుస్తూ, మరింత గట్టిగా కరచుకుపోయింది అతనికి. అతను కైపెక్కిపోతూ, పనస తొన లాంటి ఆమె నడుము మడతను నలిపాడు. ఆప్రయత్నంగా, ఆమె చేయి అతని మగసిరిపై బిగుసుకుంది.
ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి, ఈ లోకం లోకి వచ్చేసాడతను. “చీ! ఏం చేస్తున్నాను నేనూ?” అని అనుకొంటూ, ఆమెకి నిద్రాభంగం కలిగించకుండా పక్కకి జరిగి, నెమ్మదిగా మంచంపైనుండి పైకి లేచిపోయాడు. గది లోంచి బయటకి వెళ్తూ, ఆమె వైపు చూసాడు. అమాయకంగా నిద్రపోతుంది ఆమె. ఒకసారి నిట్టూర్చి, బయటకి వచ్చి హాల్ లో ఉన్న సోఫాలో పడుకున్నాడు. సాయంత్రం ఆరు అవుతుండగా అతన్ని నిద్రలేపింది హేమంత “ఏంటి బావగారూ, ఇక్కడ పడుకున్నారూ? ఏమైనా ఇబ్బంది పెట్టానా?” అంటూ. అతను పైకి లేచి “లేదు,లేదు…నేనే కాసేపు టీ.వీ. చూద్దామనుకొని ఇక్కడకి వచ్చా.” అన్నాడు. “హమ్మయ్య, అంతే కదా. అయితే లేచి తయారవండి. బయటకి వెళ్ళాలి.” అంది. “ఎక్కడకీ?” అన్నాడతను. “ఊరికి వచ్చే హడావుడిలో కొన్ని తెచ్చుకోవడం మరచిపోయా. అవి కొనుక్కోవాలి.” అంది ఆమె. “ఏమిటీ!?” అన్నాడతను. “అబ్బా, మీరు రండి, చెబుతా.” అంది ఆమె సన్నగా సిగ్గుపడుతూ. అతనికి అర్ధమై, చిన్నగా నవ్వుతూ “అవి కొనడానికి నేను ఎందుకూ?” అన్నాడు. ఆమె అతన్ని కోరగా చూస్తూ “మ్…డిజైన్ బావుందో లేదో చూసి చెబుతారనీ..” అని, అంతలోనే మళ్ళీ సిగ్గుపడిపోయి, “రండి బావా! షాప్ ఎక్కడో తెలీదుగా నాకు.” అంది. అతను అలాగే నవ్వుతూ లేచి, లోపలకి పోయి తయారయ్యి వచ్చాడు. ఇద్దరూ కలసి బయలుదేరారు.

ఒక లింగరీ షాప్ దగ్గర ఆమెని వదిలి “పోయి కొనుక్కు వచ్చేయ్.” అన్నాడతను. “అబ్బ, రండి బావగారూ, ఫరవాలేదూ..” అంటూ అతని చేయి పట్టుకొని లోపలకి బలవంతంగా తీసుకుపోయింది ఆమె. అతని భార్యతో వచ్చినపుడు ఎప్పుడూ బయట నిలబడడమే గానీ, లోపలకి వచ్చింది లేదు. ఏమిటో లోపల అంతా కొత్తకొత్తగా అనిపిస్తుంది అతనికి. అసలు బ్రాలూ, పేంటీలు అన్ని డిజైన్ లలో చూసేసరికి అతనికి కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి. ఇంతలో ఒక సేల్స్ గర్ల్ వాళ్ళను నవ్వుతూ పలకరించి, హేమంతను అడిగింది “ఏం కావాలి మేడమ్?” అని. “బ్రాస్ చూపించండి.” అంది ఆమె. “ఏ టైప్ మేడమ్?” అని అడిగింది సేల్స్ గర్ల్. హేమంత రాజు వైపు ఓరగా చూస్తూ “పుష్ అప్ టైప్.” అంది. సేల్స్ గర్ల్ ఒకసారి ఆమె బ్రెస్ట్ వైపు చూస్తూ, “సైజ్ ఎంత మేడమ్?” అంది. ఆమె చెప్పబోతూ, రాజుని చూసి సిగ్గుపడింది. సేల్స్ గర్ల్ అది చూసి నవ్వుతూ “ఫరవాలేదు మేడమ్, మీ సైజ్ మీవారికి తెలిస్తే మంచిదేగా.” అంది. రాజు ఏదో అనబోతే, హేమంత రహస్యంగా అతని చేతిని నొక్కింది. అతను ఇక మాట్లాడలేదు. హేమంత సేల్స్ గర్ల్ కి మాత్రమే వినబడేంత నెమ్మదిగా తన సైజ్ చెప్పింది. సేల్స్ గర్ల్ ఆమె సైజు వినగానే కళ్ళు పెద్దవి చేసుకొని “అమ్మో, మీరు పుష్ అప్ టైప్ వాడితే, మగాళ్ళు చచ్చిపోతారు మేడమ్. కాస్త మినిమైజర్ వాడండి.” అంది. హేమంత ముసిముసిగా నవ్వుతూ “జస్ట్ ఇంట్లో వాడడానికేలే.” అంది. సేల్స్ గర్ల్ రాజు వైపు ఓరగా చూస్తూ “అయితే అదృష్టం అంతా సార్ దే అన్నమాట.” అంటూ, బ్రాస్ తీసి చూపించింది. వాళ్ళ సంభాషణ వింటున్న రాజుకి వళ్ళంతా వేడెక్కి పోతున్నట్టుగా ఉంది.

(అంతరాయం..)

ఉష కథకు అడ్డంపడుతూ, రవి కంగారుగా “ఆగు ఆగు…ఈ పుష్ అప్ ఏంటీ, మినిమైజర్ ఏంటీ? కాస్త అర్ధమయ్యేట్టు చెప్పు.” అన్నాడు. అతని ప్రశ్నకి ఉష సిగ్గుపడుతూ “తరవాత చెబుతాలే, ముందు కథ కంప్లీట్ కానీ..” అంది. “అదేం కుదరదు. ముందు నా సందేహం తీరాల్సిందే.” అన్నాడు. “అబ్బా.” అని ముద్దుగా విసుక్కుంటూ, “పెద్ద రసికుడివి కదా, ఏ అమ్మాయీ చెప్పలేదా?” అంది. అతని కళ్ళ ముందు, అతను అనుభవించిన అమ్మాయిలు గిర్రున తిరిగారు. వాళ్ళతో పొందిన అనుభవాలు కూడా ఒక్క సెకన్ లో కళ్ళ ముందు కదిలాయి. అయితే విచిత్రంగా వాళ్ళకు సంభందించిన ఏ వివరం కూడా గుర్తుకురావడం లేదు.

“ఏంటీ! అబ్బాయి గారికి ఎవరూ చెప్పలేదా?” అంది. లేదన్నట్టుగా తల ఊపాడు. “పోనీ, నీతో గడిపిన అమ్మాయిలు ఏయే డ్రెస్ లు వేసుకున్నారూ? ఏ కంపెనీ బ్రాలు వాడారూ..అవైనా గుర్తుచేసుకొని చెప్పు.” అంది ఉష. అతను కళ్ళూ మూసుకొని గుర్తుతెచ్చుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. లీలగా గుర్తురావడం తప్పితే, అంత బలంగా ఎవరూ గుర్తు రావడం లేదు, చివరకి ఆ సినిమా నటితో సహా. నిస్సహాయంగా ఉష వైపు చూసాడు. ఆమె ఫక్కున నవ్వి “గుర్తు రావడం లేదా? అవును మరీ, రసికులకి ఆడపిల్లల బట్టలు గుర్తు పెట్టుకోవలసిన పని ఏముంది? ఒక్క అమ్మాయి వేసుకున్న బట్టల గురించి చెప్పు. అప్పుడు తీరుస్తా నీ సందేహం.” అంది. అతను ఆమెని కొద్దిక్షణాలు సూటిగా చూసి చెప్పాడు “ఆడపిల్లల విషయాలు గుర్తు రాకపోతే, ఆ తప్పు రసికులది కాదు, గుర్తుండేలా చేయలేకపోయిన ఆ అమ్మాయిలది.” అన్నాడు. ఆమె ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ “అయితే గుర్తుండేలా ఏ అమ్మాయీ కనబడలేదా?” అంది. అతను ఆమె వైపే చూస్తూ ట్రాన్స్ లో ఉన్నట్టు చెప్పసాగాడు.

“చూసిన మొదటి రోజు ఆకుపచ్చ రంగు చుడీదార్, అదే రోజు సాయంత్రం లేతపసుపు రంగు ఆర్గండీ చీర, మరుసటి రోజు ఉదయం లేత నీలంరంగు చుడీదార్, దానిపై లేతపచ్చ డిజైన్, అదేరోజు సాయంత్రం లేత గులాబీ రంగు షిఫాన్ చీర…” అని అతను చెప్పుకు పోతూ ఉండగా, ఉష “స్వామీ, ఆపండి. తమరు చెబుతున్నది నా గురించే అని అర్ధమయిందీ, ఇక చాలు.” అంది సిగ్గుపడుతూ. అతను ముచ్చటగా నవ్వేస్తూ “అన్ని సార్లూ అవే కాదు మేడమ్, కొన్ని సార్లు ఇవి కూడా గుర్తుంటాయి. ఇప్పుడైనా నా సందేహం తీర్చు. పుష్ అప్ బ్రా అంటే ఏమిటీ?” అన్నాడు రవి. ఆమె ఇంకా అదే సిగ్గుతో “ప్లీజ్ రవీ! తరువాత చెబుతాగా.” అంది. “నో…నువ్వు అన్నమాట ప్రకారం చెప్పాల్సిందే.” అన్నాడు మొండిగా.

“మ్….మొండి.” అని ముద్దుగా విసుక్కొని “నా వైపు చూడకు, అటు తిరుగు చెబుతాను.” అంది. అతను చిలిపిగా నవ్వుతూ తల పక్కకి తిప్పుకున్నాడు. ఆమె చెప్పసాగింది. “వాటిని..” అని ఆమె అనగానే, “వేటినీ!?” అన్నాడు రవి. “చంపుతా, చెప్పింది విను అంతే.” అంది చిరుకోపంతో. “ఓకే, సారీ..చెప్పు.” అన్నాడు ముసిముసిగా నవ్వుకుంటూ. ఆమె ఒకసారి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకొని “వాటిని కొందనుండి కాస్త పైకి లేపి, కొట్టొచ్చినట్టుగా చూపించేది పుష్ అప్ బ్రా. సాధారణంగా చిన్నవి ఉంటే అవి వాడతారు. ఇక మినిమైజర్ అంటే, పెద్దగా ఉన్నవాటిని సీక్రెట్ గా దాచేసే బ్రా.” అంది. అలా చెబుతుంటే, ఆమె బుగ్గల్లోకి ఆవిర్లు వచ్చేస్తున్నాయి. ఆమెని చూడకపోయినా ఆ ఆవిరి వేడి, అతనికి సోకుతూనే ఉంది. ఆ వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తూ, “మ్…బావుంది, ఇక తల తిప్పొచ్చా!?” అన్నాడు. “ఊఁ..” అంది చిన్నగా. అతను తలతిప్పి ఆమె వైపు చూసాడు. ఆమె సన్నగా నవ్వుతుంది. అప్రయత్నంగా అతని చూపులు ఆమె స్థనాల వైపుకు తిరిగింది. అక్కడ తన చేతులను అడ్డంగా పెట్టుకొని ఉంది ఆమె. “తమరి చూపు ఇక్కడికే పాకుతుందని తెలుసు సార్. పిచ్చి ఆలోచనలు చెయ్యొద్దు. ఓకేనా!?” అంది. అతను కొంటెగా నవ్వుతూ “చెయ్యనులే, తరువాత కథ చెప్పు.” అన్నాడు. ఆమె గొంతు సవరించుకుంది.
(అంతరాయం తరువాత..)


సేల్స్ గర్ల్ రాజు వైపు ఓరగా చూస్తూ “అయితే అదృష్టం అంతా సార్ దే అన్నమాట.” అంటూ, బ్రాస్ తీసి చూపించింది. వాళ్ళ సంభాషణ వింటున్న రాజుకి వళ్ళంతా వేడెక్కి పోతున్నట్టుగా ఉంది. హేమంత రెండు బ్రాలు సెలెక్ట్ చేసుకుంది. “ఇంకేం కావాలి మేడం?” అంది సేల్స్ గర్ల్. “పేంటీస్..” అంది హేమంత. “ఏ టైప్ మేడమ్?” అంది సేల్స్ గర్ల్. “జస్ట్ థాంగ్స్..” అంది హేమంత. సేల్స్ గర్ల్ రాజు వైపు ఓరగా చూసి, హేమంతతో “ఇంట్లో అయితే జి-స్ట్రింగ్స్ వాడండి మేడమ్. సార్ కి పండగే పండగ.” అంది. ఆ మాటలు వింటున్న రాజు ఇక తట్టుకోలేక బయటకు వచ్చేసాడు.

(మళ్ళీ అంతరాయం..)

మళ్ళీ రాజు కంగారుగా “ఆగు ఆగు..” అనగానే, ఉష “అమ్మో, నీ డౌట్ నాకు తెలుసు. ఆ డౌట్ నేను ఇప్పుడు తీర్చలేను. ఆ టైమ్ వస్తే తప్పకుండా చెబుతా..” అంది. అతను నవ్వేసి “సరే, కానీయ్..” అన్నాడు.


(అంతరాయం తరువాత..)

పది నిమిషాల తరువాత హేమంత పేకెట్స్ తీసుకొని బయటకి వచ్చింది. అతను ఆమె వైపు సూటిగా చూడడానికి కాస్త ఇబ్బంది పడుతున్నాడు. ఆమె మాత్రం కేజువల్ గా ఉంది. చనువుగా అతని చేతిని మెలేసి పట్టుకుంటూ నడుస్తుంది అమె. ఆమె స్థనాలు అతని చేతికి మెత్తగా తాకుతుంటే, కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది. ఆ ఇబ్బందిని దాచుకోడానికి, ఫేంట్ లోకి టక్ చేసిన షర్ట్ ను బయటకు లాగేసాడు. అది చూసిన హేమంత “అదేంటి బావగారూ!” అంది ఆశ్చర్యంగా. “ఏమీ లేదు, పద.” అన్నాడు. దొరికిన ఆటో ఎక్కి ఇంటికి చేరుకున్నారు.

ఇంట్లోకి వెళ్ళగానే “బావగారూ, స్నానం చేసి భోంచేస్తారా…భోంచేసి స్నానం చేస్తారా?” అని అడిగింది హేమంత. “అర్జెంట్ గా స్నానం చేయాలి.” అంటూ బెడ్ రూమ్ లోపలకి పోయాడు. హేమంత వంటగది లోకి పోయింది. రాజు అటాచ్ బాత్ రూమ్ లో అరగంట సేపు స్నానం చేసి టవల్ కట్టుకొని బయటకి వచ్చాడు. అప్పటికే వంట పూర్తి చేసేసింది హేమంత. అతన్ని చూడగానే “ఓ వచ్చేసారా! ఒక్క పది నిమిషాలు ఆగండి. నేనుకూడా స్నానం చేసి వచ్చేస్తా.” అని బెడ్ రూమ్ లోకి పోయి తలుపు వేసేసింది. అప్పటికి గానీ గుర్తురాలేదు రాజుకి తను టవల్ తోనే ఉన్నానని. అలాగే సోఫాలో కూర్చొని టీ.వీ అన్ చేసి చూడసాగాడు. అరగంట తరువాత వచ్చి “నేను రెడీ, తింటారా?” అంది ఎదురుగా నిలబడి. యదాలాపంగా ఆమెని చూసిన రాజుకి అర్జెంటుగా పొలమారింది. మోకాళ్ళకి కాస్త కింద వరకూ ఉన్న మెరూన్ కలర్ స్లీవ్ లెస్ నైటీ వేసుకుందామె. డీప్ లోనెక్, దానికి తోడు పుష్ అప్ బ్రా…ఆమె ఎద అందాలని ఎత్తి చూపిస్తున్నాయి. ట్యూబ్ లైట్ వెలుతురులో ఆమె శిఖరాల మధ్య లోయ లోతుగా కనిపిస్తూ కనువిందు చేస్తుంది. అసలే బంగారు వర్ణంలో ఉందేమో, మెరూన్ కలర్ నైటీ దాచలేని ఆమె బాహుమూలాలు మరింత మెరిసిపోతున్నాయి. స్త్రీత్వం ఉట్టిపడుతున్న ఆమె చేతులు కలువ కాడల్లా సున్నితంగా ఉన్నాయి. ఇక పిక్కల సొంపు అయితే చెప్పనక్కర్లేదు. అతను తనని అలాగే చూస్తూ ఉండిపోవడం గమనించి, “ఏంటి బావగారూ! అలా చూస్తున్నారూ? ఈ డ్రెస్ బాగోలేదా!?” అంది. అతను అతికష్టం మీద గొంతు పెగుల్చుకొని “బా..బాగానే ఉంది.” అన్నాడు. “థేంక్స్…రండి, భోంచేద్దాం.” అంది ఆమె. వంటి మీద కేవలం టవల్ మాత్రమే ఉన్న అతను లేచే పరిస్థితుల్లో లేడు. తలెత్తి చూడబోతున్న మగతనాన్ని బలవంతంగా తొడల మధ్య దాచుకుంటూ “నువ్వు అన్నీ సర్ధు. నేను వస్తాను.” అన్నాడు. ఆమె “సరే.” అని డైనింగ్ హాల్ దగ్గరకి నడవసాగింది. జీ స్ట్రింగ్ పేంటీ స్ట్రిప్ ఆమె పిరుదుల చీలిక మధ్యలో సెటిల్ అవ్వడంతో, ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు, నగ్నంగా ఉన్న ఆమె పిరుదులు స్వేచ్చగా ఊగుతున్నాయి. ఆ ఊగుడుని, ఆమె వేసుకున్న సేటిన్ నైటీ మరింత పచ్చిగా చూపిస్తుంది. ఇక అతని మగసిరి అతని మాట వినడం మానేసింది. ఒక పది అడుగులు నడిచి, వెనక్కి చూస్తూ “రండి బావగారూ.” అంది హేమంత. అతను బలహీనంగా నవ్వి, “నువ్వు తినేసి పడుకో. నేను కాసేపు ఆగి తింటాను.” అన్నాడు. “అయితే మీరు తిన్నప్పుడే నేనూ తింటా.” అని గబగబా వచ్చి, అతని పక్కన కూర్చోబోతుండగా, సోఫా కాలు తగిలి, ఒక్కసారిగా అతని వళ్ళో కూలబడింది. అసలే పేట్రేగి పోయి ఉన్న అతని మగతనం, ఆమె పిరుదుల మధ్య దారిచేసుకొని, కత్తిలా గుచ్చుకుంది. “స్..” అని, “ఏమిటిది బావగారూ?” అని పక్కకి జరిగి, అక్కడ పట్టుకొని “అమ్మో.” అని చిలిపిగా నవ్వుతూ, “నన్ను చూసేనా!?” అంది. అతను సిగ్గుగా నవ్వాడు. “ఫరవాలేదులే బావగారూ. మరదలు అంటే ఆ మాత్రం మోజు ఉండాలిలే.” అంది. అతను తొడల మధ్య దానిని ఇరికించుకుంటూ “డ్రెస్ వేసుకొస్తా.” అని పైకి లేచి వెళ్ళిపోబోతుంటే, “ఆగండి బావా.” అని అతన్ని పట్టుకుంది. అలా పట్టుకోవడంలో అతని టవల్ ఊడి కిందపడింది. అతని మగతనం స్వేచ్చగా ఆమెని చూస్తుంది. ఆమె దానిని చూసి సిగ్గుపడుతూ “మ్…బావగారు పెద్దవారే.” అంది. అతను కిందకి వంగి టవల్ తీసుకోబోతుంటే, ఆమె ఆ టవల్ ని పక్కకి తోసేస్తూ “చూడనివ్వండి. మీరు కూడా నన్ను చూసారుగా.” అంది చిలిపిగా నవ్వుతూ. “అదేదో అనుకోకుండా చూసాను.” అన్నాడతను తడబడుతూ. ఆమె పెదవిని నాలుకతో తడుపుకుంటూ “పోనీ ఇప్పుడు అనుకొని చూస్తారా!!” అంది. అతను గుటక కూడా వేయకుండా ఆమె వైపే చూస్తున్నాడు. ఆమె పైకి లేచి, తన నైటీ స్ట్రేప్స్ ని భుజాల మీదనుడి జార్చి, చేతులను బయటకి తీయగానే, నైటీ ఆమె పాదాలపై కుప్పలా పడింది. పాలరాతి శిల్పం లాంటి ఆమెని చూసి, అతని మగతనంతో పాటూ అన్ని అంగాలూ వణికిపోతున్నాయ్. అతని రెండు చేతులూ పట్టుకొని, తన నడుము మడతపై వేసుకొని, “ఎలా ఉన్నాను బావా?” అంది సన్నగా వణుకుతున్న గొంతుతో. అతను వేరేలోకంలో ఉన్నట్టు చూస్తున్నాడు. అతని చేతులపై తన చేతులు వేసి, నడుము మడతపై నొక్కుకుంటూ, “మధ్యాహ్నం ఇక్కడవరకూ వచ్చి ఆగిపోయారు. ఇంకాస్త ముందుకు వెళ్తే బావుండేది కదా.” అంటూ అతన్ని తాకుతూ నిలబడింది, ఆమె వక్షోజాలు అతని చాతీకి మెత్తగా తగిలేలా. నడుముపై ఉన్న అతని చేతుల్ని తన పిరుదులపై వేసుకొని “నీ చేతుల బలమెంతో చూపించు బావా.” అంది. అప్రయత్నంగా ఆమె పిరుదులను నొక్కాడు. పూల దిండులా మెత్తగా ఉన్నాయి. తమకం ఆపుకోలేక ఇంకాస్త బలంగా పిసికాడు. “హూఁ..” అని నిట్టూర్చి, మరికాస్త అతుక్కుపోయింది. అతని మగసిరి ఆమె బొడ్డు కింద కర్కశంగా గుచ్చుకుంటుంది. దానిని ఇంకాస్త గుచ్చుకుంటూ, అతని వీపుపై చేతులు వేసి గట్టిగా అదుముకుంది, ఆమె స్థనాలు అణిగిపోయేలా. వీపుని వెనక్కి వంచుతూ, అతని మొహాన్ని తన స్థనాల మధ్యకి లాక్కుంది. అంతులేని వెచ్చదనం అతని వెన్నులో చలి పుట్టింస్తుంది. ఆమె అతన్ని అలాగే అదుముకుంటూ “ఈ రోజు ఇవే నీ డిన్నర్ బావా. నీ ఆకలి తీరేలా తినేయ్.” అంది తమకంగా. అతను తన మొహంతో, ఆ లోయలో రుద్దుతూ, పిరుదులను మర్ధించసాగాడు. ఆమె తన చేతిని కిందకి జార్చి, అతని మగతనాన్ని అందుకొని, ఒకసారి సున్నితంగా నలిపి “బావా! ఈ వేడి అంతా నా కోసమేగా. కాస్త చల్లార్చు బావా.” అంటూ సోఫాలోకి వెల్లకిలా పడి అతన్ని తన మీదకు లాక్కుంది. అతను పిరుదులపై ఉన్న తన చేతులను ఆమె పేంటీ లోకి తోసాడు. ఒక చేతిని అలాగే పేంటీ అంచు లోపల రాస్తూ ముందుకి తెచ్చాడు. చేతిని మరింత లోపలకి తోయగానే, నున్నగా తగిలింది ఆమె బంతిపువ్వు. చిన్నగా నలిపి, ఒక వేలుని లోపలకి తోయబోతుంటే, పేంటీ అడ్డుపడింది. ఆమె తన పిరుదులను పైకెత్తుతూ “దాన్ని తీసేయ్ బావా.” అంది. అతను నెమ్మదిగా పేంటీని కిందకి లాగేసి, ఆమెని ఆక్రమించాడు. తడిచి ఉన్న ఆమె పుష్పం, వేడిగా ఉన్న అతని మగసిరికి స్వాగతం పలుకుతుంది. ఆ వేడికి తన పువ్వు కమిలిపోతుంటే, తమకంతో ఊగిపోతూ “రా బావా.” అంటూ తన తోడలను ఎడంచేస్తూ తన కామ ద్వారాన్ని తెరిచింది. అతను తనని ఆ ద్వారం దగ్గర నిలిపి, మదన గృహప్రవేశం చేయబోతూ, ఉలిక్కిపడి పైకి లేచిపోయాడు. ఆమె గిలగిలా కొట్టుకుంటూ “ప్లీజ్ బావా. వదలకు బావా. ఇలా వదిలేస్తే పాపం బావా. ప్లీజ్.” అని అతన్ని మీదకు లాక్కుంటుంది. అతను బలవంతంగా లేచి, టవల్ అందుకొని, నడుముకి చుట్టేసుకున్నాడు. ఆమె విపరీతమైన అసంతృప్తితో అతన్ని చూస్తుంది. అతను పక్కనే ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుండిపోయి తలను చేతులతో పట్టుకొని, “సారీ హేమంతా! నన్ను క్షమించు. ఏదో మైకంలో చేసేసాను. ఇలా చేయకూడదు. ప్లీజ్.” అంటున్నాడు. ఆమె ఉక్రోషంగా “ఎందుకు చెయ్యకూడదు? అక్క దగ్గర ఎలాగూ కుదరడం లేదు. నాతో చేస్తే తప్పేంటీ?” అంది. అతను తల ఎత్తి ఆమె వైపు చూసాడు. కోపంతో కూడిన నిరాశతో ఆమె ముక్కుపుటాలు అదురుతున్నాయి. లేచి ఆమె పక్కన కూర్చొని, ఆమె తలపై లాలనగా నిమురుతూ “నీకు పెళ్ళయిందా?” అన్నాడు. “లేదు.” అంది కోపంగా. “కొన్ని విషయాలు పెళ్ళయితేగానీ అర్ధంకావు. భార్యాభర్తల మధ్య సెక్స్ ఒకటే రిలేషన్ కాదు. అది అర్ధం అవ్వాలంటే పెళ్ళిచేసుకో. ఇప్పటి వరకూ జరిగిన దాంట్లో నా తప్పే ఎక్కువ ఉంది. ఎంతైనా మగాడిని కదా. అయినా నువ్వు నన్ను క్షమించగలవు, ఎందుకంటే నువ్వు ఆడదానివి కాబట్టి.” అని లేచి తన బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు.

ఆమె అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయింది చాలాసేపు. తరువాత నెమ్మదిగా లేచి, బెడ్ రూమ్ లోకి నడిచింది. అతను నిద్రపోతూ కనిపించాడు. రెండుక్షణాలు అతని మొహాన్ని చూసి, తన బేగ్ దగ్గరకి నడిచింది. దాన్ని తెరిచి, లోపలనుండి ఒక కవర్ తీసి, శిరీష షెల్ప్ లో పెట్టింది. తరువాత రాజు దగ్గరకి వచ్చి, అతనికి నిద్రాభంగం కలిగించకుండా నుదుటిపై ముద్దు పెట్టింది. ఆమె కళ్ళలో సన్నని నీటిపొర. అలాగే హాల్ లోకి వచ్చి, శిరీషకు కాల్ చేసింది. అటువైపు నుండి శిరీష “ఏమయ్యింది? సక్సెస్సా?” అంది. “లేదు మేడమ్. మీ వారు మిమ్మల్ని తప్ప మరెవ్వరినీ తాకలేరు. ఇంకెప్పుడూ నాలాంటి వాళ్ళని పంపి ఆయనకి సుఖాన్ని అందివ్వడానికి ప్రయత్నించకండి. నా వృత్తిలో నేను తొలిసారి ఓడిపోయాను. అయినా ఒక నిజమైన మగాడిని చూసాను. ఆ తృప్తితోనే, నేను తీసుకొన్న డబ్బులు మీ షెల్ప్ లో పెట్టేసాను. ఉంటాను మేడమ్.” అని, అవతలవైపు నుండి శిరీష్ “హేమంతా, నా మాట విను.” అంటున్నా వినిపించుకోకుండా కాల్ కట్ చేసి సెల్ ఆఫ్ చేసింది. మరుసటి రోజు రాజుతో తను వచ్చిన పని ఆ రోజే అయ్యేట్టుందని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.

(మొదటి కథ సమాప్తం.)

రవి ఆ కథ విన్న తరువాత ఉషను అలానే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ఉష చెప్పసాగింది.

“తన భర్తను తను సుఖపెట్ట లేకపోతుంది కాబట్టి, మరో స్త్రీ ద్వారా అతనికి సుఖం అందించడానికి ప్రయత్నించింది శిరీష. ఇది ఏ స్త్రీ, కలలో కూడా చేయలేని సాహసం.

సంసార సుఖానికి దూరమై, సతమతం అవుతున్నప్పుడు పండు లాంటి అమ్మాయి అన్నీ తెరచి వుంచినా, తమాయించుకొని తన భార్యపై తనకున్న ప్రేమ ముందు, ఈ సెక్స్ అనేది చాలా చిన్న విషయంగా తీసిపారేసాడు రాజు.

డబ్బుల కోసమే పడక సుఖాన్ని ఇచ్చే హేమ, తన ద్వారా పని జరగలేదని, తీసుకొన్న డబ్బుని తిరిగి ఇచ్చేసింది.

ఇప్పుడు చెప్పు రవీ, ఈ ముగ్గురిలో ఎవరు గ్రేటో? గుర్తుందిగా, సరైన సమాధానం చెబితే నాతో పాటూ టెంట్ లో పడుకోవచ్చు.”

రవి కొద్దిసేపు అలోచించి చెప్పాడు. “శిరీష ఆ పరిస్థితుల్లో అంతకంటే ఏమీ చేయలేదు. హేమంత తన పనిని పూర్తి చేయలేదు కాబట్టి, డబ్బులు తిరిగి ఇచ్చేసింది. ఈ రెండూ గొప్ప విషయాలు కావు. ఇక పోతే రాజు, ఆ పరిస్థితుల్లో, అలా అంది వచ్చిన ఆడపిల్లని ఏ మగాడూ వదులుకోలేడు. అతను అంతవరకూ వచ్చి కూడా రియలైజ్ అయ్యాడు కాబట్టీ, రాజే గ్రేట్.” అంటూ ఉష వైపు చూసాడు. ఆమె అలానే కళ్ళార్పకుండా చూస్తుంది అతనిని. “ఏంటీ? నేను చెప్పింది కరెక్టా, కాదా?” అంటూ, తన జేబులోంచి ఆమె ఇచ్చిన చీటీని బయటకి తీసాడు. ఆమె ఆ చీటీని గబుక్కున అందుకొని, “నువ్వు చెప్పింది సెంట్ పెర్సెంట్ కరెక్ట్.” అంది. అతని మొహం ఆనందంతో కూడిన గర్వంతో గుప్పున వెలిగిపోయింది. వెంటనే చిలిపిగా “సో, మనిద్దరం ఈ టెంట్ లోనే..” అని అంటూ ఉండగా, ఉష మురిపెంగా నవ్వుతుంటే, ఆమె వెనక ఉన్న కొండల చాటున ఉషోదయం అవుతుంది.
ఉదయిస్తున్న సూర్యుడిని ఉక్రోషంగా చూసాడు రవి. “రవికి శత్రువు రవే అన్నమాట.” అని నవ్వుతూ పైకి లేచింది ఉష. “ఎక్కడికీ?” అన్నాడు రవి. “వాగు దగ్గరకి.” అంటూ బేగ్ లోంచి బ్రష్షూ, పేస్టూ, సోపూ, టవలూ తీసింది. “ఓకే పద.” అంటూ పైకి లేచాడు రవి. “నువ్వు కూర్చో బాబూ, నేను వచ్చాక నువ్వు వెళుదువు గాని.” అని చిలిపిగా నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది. రవికి ఇంకాస్త ఉక్రోషం పెరిగింది. అయినా చేసేదేం లేక అక్కడే కూర్చుండి పోయాడు. ఆమె వెళ్ళిన తరువాత, జరగబోయేది ఊహించసాగాడు.

ఉష వాగు దగ్గరకి చేరి ఉంటుంది. స్వచ్చమైన నీళ్ళు ఆమెని పలకరించాయి. తమలపాకుల్లాంటి పాదాలను నీటిలో పెట్టింది. ఆ నీటి చల్లదనానికి జివ్వుమని లాగాయి పాదాలు. కిలకిలా నవ్వుతూ, వెనక్కి పరుగెత్తింది. ఆ పులకింత కోసం మళ్ళీ, నీటిలో అడుగు పెట్టింది. ఈ సారి నీటికి ఆమె పాదాలు అలవాటయ్యి, కాస్త వెచ్చగా పలకరించింది. ఆమె తనువు పులకరించింది. ఆ నీటిని స్వచ్చంగా కౌగిలించుకోడానికి, నెమ్మదిగా, తన వస్త్రాలను తొలగించింది. ఆమె యవ్వన శోభని చూడడానికి, గలగల పారే యేరు కాస్త మందగించింది. నీటికి పట్టబోయే అదృష్టానికి ఉడుక్కుంటూ, గాలి కూడా ఎటూ తిరగకుండా ఆమె శరీరాన్నే అంటి పెట్టుకొని ఉంది. గాలి వీస్తే ఆమె సుగంధాన్ని ఆశ్వాదిద్దామనుకున్న పుష్పాలు, ఇక దారిలేక, వందల కొద్దీ ఆమె నడిచే దారిలో ప్రాణ త్యాగం చేసేసాయి. ఏమైతేనేం, ఆమె పాదాల కింద నలుగుతున్నందుకు జన్మలు సార్ధకం అయ్యాయని వాటి ఆత్మలు సంతృప్తి పడ్డాయి. నీరు ఉత్సుకతతో, ఆమెని కౌగిలించుకోవడానికి ఊపిరి బిగబట్టి ఎదురు చూస్తుంది. ఆమె నీటిని ఉత్సాహ పరుస్తూ, లోపలకి దిగింది. ఆమె శరీరాన్ని తాకగానే నీరు వేడెక్కిపోయింది. ఆత్రంగా ఆమె దేహం చుట్టూ అలలు అలలు గా తిరగసాగింది. ఆమె బొడ్డుని తాకిన నీళ్ళు అయితే, ఏకంగా సుడులు తిరుగుతున్నాయి. చివరికి చేపలు కూడా ఆమెని తాకడానికి ప్రయత్నించి, ఆమె నున్నని తొడల మీద నిలదొక్కుకోలేక జారి పడిపోతున్నాయి. ఆమె నడుము లోతులో నిలబడింది. ఆమె జఘనాన్ని తాకిన నీళ్ళు, ఆమె శిఖరాలని తాకాలని పైకి లేవబోయి, తాము సముద్రంలో లేమని తెలుసుకొని చిన్నబుచ్చుకున్నాయి. నీళ్ళపై జాలిపడి ఆమె గుండెల లోతుకు వెళ్ళింది. అంతలోనే అటుగా వెళుతున్న చిన్న చేప, ఆమె ముచ్చికలను చూసి, రేగి పళ్ళు అనుకొని కొరక బోయింది. “స్...” అని ఆమె అదిలించగానే, కాస్త దూరంగా పోయి వాటినే చూస్తూ, ఈదడం కూడా మరచిపోయి, నిలబడిపోయింది. మరో చేప ఆమె తొడల మీదుగా పైకి పాకుతూ, రెండు తొడలూ కలిసే ప్రదేశాన్ని చేరుకుంది. తన చిన్ని నోరులాగే, చిన్నగా ఎర్రగా ఉన్న ఆమె పువ్వుని చూసి, తన ప్రియురాలేమో అని భ్రమ పడి ముద్దాడ బోయింది. అంతలోనే ఆమె కదలడంతో, బెదిరి దూరంగా పోయింది.

ఈ విధంగా ఊహించుకుంటేనే రవి వళ్ళు వేడెక్కిపోయింది. చూడడమే తప్ప, ఊహించుకోవడం అలవాటు లేని రవి, తన ఊహలకు తానే ఆశ్చర్యపోతున్నాడు. ఎక్కడో తడుస్తున్న భావన. “అమ్మో, నాకేదో అయిపోతుంది.” అని ఆలోచనలను బలవంతంగా కంట్రోల్ చేసుకుంటూ, చుట్టూ చూసాడు. అక్కడ ఆమె నలిపి పాడేసిన చీటీ కనిపించింది. దానిని చేతిలోకి తీసుకొని “ఏమి రాసి ఉంటుందా!” అన్న ఉత్సుకతతో దాన్ని తెరిచి, చూసి షాక్ అయ్యాడు. ఎందుకంటే దానిపై ఏదీ రాయలేదు ఆమె. అంటే తాను ఏమి చెప్పినా, ఒప్పుకోడానికే సిద్దమై కథ చెప్పిందన్న మాట. ఒక్కసారిగా మనసు జిల్లుమంది అతనికి. ఇక ఆమెని చూడకుండా ఉండడం అతని వల్ల కాలేదు. లేచి వాగు వైపు అడుగులు వేయసాగాడు. ఎంత దూరం నడచినా వాగు కనబడడం లేదు. సుమారు ఒక అరగంట నడచిన తరువాత “తను ఇంతదూరం వచ్చి ఉండదే! రెండో వైపు తాము దాటిన వాగు ఉంది. అది ఇంకా దూరం. వాగు దొరక్క వెనక్కి వచ్చేసి ఉంటుందా!?” అని అలోచిస్తూ వెనక్కి తిరిగాడు. వడి వడిగా రావడంతో ఇరవై నిమిషాల్లోనే, తమ టెంట్ ఉన్న ప్రదేశానికి వచ్చేసాడు. ఉష ఇంకా రాలేదు. మొదటిసారి అతనికి కంగారుగా అనిపించింది. కొంపదీసి అడవిలో తప్పిపోలేదు కదా!? ఆ ఆలోచనకే అతని గుండె ఝల్లుమంది. పిచ్చెక్కిపోతుంది. కోపంగా చేతికి అందిన రాయిని విసిరేస్తూ “ఉషా! ఎక్కడున్నావ్?” అని గట్టిగా అరిచాడు. తన అరుపులు తనకే ప్రతిధ్వనించాయ్ తప్పితే, ఆమె పలుకు వినబడలేదు. ఈసారి కంగారు స్థానంలో భయం మొదలయ్యింది. ఆగలేక మరో దిక్కుకు బయలుదేరాడు. ఐదు నిమిషాలు నడవగానే అక్కడ చిన్న మండపం కనబడింది. దేవుడి ముందు ఎవరో దీపాన్ని వెలిగించారు. అటూ ఇటూ చూస్తే, ఒక గిరిజన స్త్రీ కిందపడిన పళ్ళు ఏరుకుంటూ కనిపించింది. గబగబా ఆమె దగ్గరకి వెళ్ళి “అమ్మా! ఇటువైపు ఎవరైనా అమ్మాయి వచ్చిందా?” అన్నాడు. ఆమె విచిత్రంగా చూసి “లేదు.” అని చెప్పి, తన పనిలో తాను మునిగిపోయింది. మళ్ళీ పరుగెత్తుకొని టెంట్ దగ్గరకి చేరుకున్నాడు. ఉష ఇంకా రాలేదు. “ఉషా!” అని పిచ్చెక్కినట్టు దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా అరిచాడు. పక్కనే చెట్టుమీద ఉన్న పక్షులు ఉలిక్కిపడి, అరుస్తూ పైకి ఎగిరిపోయాయి. అవి వెళ్ళిపోయాక, మొత్తం నిశ్శబ్ధంగా మారిపోయింది. పట్టపగలు కూడా నిశ్శబ్ధం అంత భయాన్ని కలిగిస్తుందని అతనికి అప్పుడే అర్ధమయింది. పిచ్చెక్కినట్టు, అన్ని వైపులా పోయి వెదికాడు. ఎక్కడా జాడ లేదు. తిరిగి టెంట్ దగ్గరకి వచ్చేసాడు. అప్పటికే ఉష వెళ్ళి మూడు గంటలు కావస్తుంది. తిరగడంతో శరీరం అలసిపోయింది. అలోచనలతో మనసు అలసిపోయింది. బరువెక్కిపోయిన మెదడును తేలిక చేయడానికన్నట్టు, ఏడుపు వచ్చింది. తనకే తెలియకుండా ఏడవసాగాడు. వెక్కిళ్ళతో మొదలైన ఏడుపు రోదనగా మారింది. మోకాళ్ళపై నిలబడి మొహాన్ని చేతుల్లో దాచుకొని ఏడుస్తున్నాడు. ఎంత ఏడ్చినా అతని గుండె బరువు తగ్గడం లేదు. ఇంతలో అతని భుజంపై ఒక చెయ్యి పడింది. చల్లగా ఉంది ఆ స్పర్శ. కళ్ళు తెరచి చూసాడు.

ఎదురుగా నిలబడి ఉంది ఒక పాతికేళ్ళ యువతి. ఆప్యాయంగా అతని భుజాన్ని నిమురుతూ "ఏమయ్యింది సోదరా?" అని అడిగింది. ఆమె తనకి సహాయం చేయగలదని ఆశ పుట్టింది రవికి. జరిగిన విషయం చెప్పాడు. ఆమె చిన్నగా నవ్వి, "నా కూడా రా." అని, రవిని తన కూడా ఒక ఆశ్రమానికి తీసుకుపోయింది. చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది అక్కడి వాతావరణం. దాన్ని పట్టించుకోకుండా, ఆత్రంగా చుట్టూ చూసాడు ఉష కనిపిస్తుందేమోనని. అది గమనించిన ఆ స్త్రీ, నలుగురు వ్యక్తులని పిలిచి, ఉష వివరాలు చెప్పి, వెదికి తెమ్మని పంపించేసింది. తరువాత రవితో "కూర్చో సోదరా, తప్పకుండా ఆమె దొరుకుతుంది." అంది. రవి బేలగా చూసాడు ఆమెని. ఆమె ప్రశాంతంగా నవ్వుతూ "అంతగా తల్లడిల్లిపోతున్నావ్. ఇంతకూ ఆమె నీకేమవుతుంది?" అని అడిగింది. ఏదో జవాబు చెప్పబోయి ఆగిపోయాడు రవి. "అవును, ఆమె తనకి ఏమవుతుంతుంది?" అనిపించింది. అదే విషయం ఆమెకి చెప్పాడు. "సరే, ఆమె నీకేమవుతుందో నేనే చెబుతా. నీ గురించి, ఆమె గురించి పూర్తిగా చెప్పు." అంది.

రవి చెప్పడం ప్రారంభించాడు. చెబుతూనే ఉన్నాడు. చివరకి మొత్తం చెప్పేసాడు. అంతా విన్న తరువాత ఆమె నవ్వుతూ "అదేంటి సోదరా, నీ గురించి చెప్పమంటే, అంతా ఆమె గురించే చెప్పావ్? ఆమె నీ జీవితంలో లేనప్పుడు చెప్పుకోదగ్గ జీవితమే లేదా నీకు?" అంది. బుర్ర గిర్రున తిరిగింది రవికి. "ఏంటీ, మొత్తం ఆమె గురించే చెప్పానా నేను? ఆమె లేనప్పుడు నేను లేనా?" అని అనుకోసాగాడు. అతని ఆలోచనల్ని చదివిన ఆమె "నీ ప్రశ్నలకు జవాబు దొరకాలంటే, ఒక కథ తెలియాలి. తెలుసుకుంటావా?" అంది. తెలుసుకోవాలన్న ఆత్రం రవికి కూడా కలగడంతో "చెప్పండి." అన్నాడు. ఆమె ఆలోచిస్తూ, “ఇందులో రెండు ముఖ్యమైన పాత్రలు ఉన్నాయి. ఒక యువతి, ఒక యువకుడు. ఏం పేర్లు పెట్టాలబ్బా!!” అని, రవితో “ఏవో పేర్లు ఎందుకు? మీ పేర్లే పెడతా. రవి, ఉష.” అన్నది. ఆమె నోటి వెంట “ఉష” అన్న పేరు వినబడగానే, అతని మొహంలో నవ్వులు ఉదయించాయి. ఆమె చెప్పడం ప్రారంభించింది.

రెండవ కథః

రవి ఇరవై రెండేళ్ళ యువకుడు. డిగ్రీ పూర్తవగానే, స్నేహబృందం సరదాగా టూర్ చేయడానికి ప్లేన్ చేసింది. రవి కూడా సరేనని వాళ్ళతో బయలుదేరాడు. నలుగురు మిత్రులూ రవి, కిరణ్, శరత్, రాజు, రెండు కార్లలో బయలుదేరారు. “నలుగురు వెళ్ళడానికి ఒక కారు చాలుకదా? రెండు ఎందుకూ?” అన్నాడు రవి. మిత్రులు ముసిముసిగా నవ్వారే తప్ప, జవాబు చెప్పలేదు. అతని ప్రశ్నకు జవాబు ఊరి శివార్లకు వచ్చిన తరువాత దొరికింది. అక్కడ నలుగురు అమ్మాయిలు వీళ్ళకోసం వేచిఉన్నారు. వాళ్ళని చూడగానే రవి కంగారుగా “ఒరేయ్! వద్దు, నాకు ఇలాంటివి ఇష్టం లేదు.” అన్నాడు. అదివిన్న కిరణ్ “నీకు ఇష్టం లేకపోతే ఏమీ చెయ్యకు. వాటా కోసం మాత్రం ఒక అమ్మాయిని నీ పక్కన ఉంచుకో.” అని, మిగిలిన వాళ్ళతో “ఒరేయ్, ఎవరికి ఏ అమ్మాయి కావాలో సెలెక్ట్ చేసుకోండ్రా.” అన్నాడు. వాళ్ళ సెలెక్షన్ పూర్తి అయ్యేసరికి, ఒక అమ్మాయి మిగిలిపోయింది. ఆమె మిగిలిపోవడానికి కారణం, మిగిలిన వాళ్ళతో పోలిస్తే ఆమె సాధారణంగా ఉండడమే. ఆమెని రవి వైపుకి తోసి, కిరణ్ అందరితో చెప్పాడు, “టూర్ అయ్యేవరకూ వీళ్ళే మన పెళ్ళాలు. మార్చుకోవడాలు లేవు.” అని. అందరూ సరే అనగానే, ఒక్కొక్కరూ తాము సెలెక్ట్ చేసుకున్న అమ్మాయిల పేర్లు తెలుసుకోసాగారు. రవి కూడా తన వాటాకొచ్చిన అమ్మాయిని మొహమాటంగానే “నీ పేరేమిటీ?” అని అడిగాడు. “ఉష.” అని చెప్పిందామె.
అందరూ కార్లలో బయలుదేరారు. కిరణ్, అతను సెలెక్ట్ చేసుకున్న అమ్మాయి రతి ముందు కూర్చున్నారు. కిరణ్ డ్రైవింగ్. రవికి డ్రైవింగ్ రాక పోవడంతో వెనక ఉషతో పాటూ సెటిలయ్యాడు. ముందు కూర్చున్న వాళ్ళిద్దరూ సరసాలతో రెచ్చిపోతుంటే, రవి వాళ్ళని మౌనంగా చూస్తూ కూర్చున్నాడు. ఉష కూడా కొద్దిసేపు అలాగే కూర్చొని, ఇక బోర్ కొట్టిందేమో, కాస్త జరిగి రవికి ఆనుకొని కూర్చుంది. అతని వైపు నుండి రియాక్షన్ ఏమీ లేకపోయేసరికి, నెమ్మదిగా అతని తొడపై చేతితో నొక్కింది. ఉలిక్కిపడి ఆమె వైపు చూసాడు. ఆమె చిన్నగా నవ్వి “ఏమైనా మాట్లాడవచ్చు కదా.” అంది. అతను కాస్త తడబడుతూ “సారీ, ఇలాంటి వ్యవహారాలు నాకు అలవాటు లేదు.” అన్నాడు. “ఎలాంటివి?” అంది ఆమె చిలిపిగా నవ్వుతూ. అతనికి ఏం చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు. “ఓకే,ఓకే…అలాంటివి వద్దులే, కనీసం ఫ్రెండ్లీగానైనా కంపనీ ఇవ్వొచ్చుగా.” అంది. అతను ఎదో అలోచిస్తుంటే, “జస్ట్ కబుర్లు చెప్పండి చాలు. బోర్ కొడుతుంది.” అంది. అతనేమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె దీర్ఘంగా నిట్టూర్చి, “నేను కాస్త అందంగా ఉన్నా బావుండేదేమో..” అంది. అతను చప్పున ఆమెని ఓదార్చడానికి అన్నట్టు “అదేం లేదు, నువ్వు బాగానే ఉన్నావు.” అన్నాడు. ఆమె తన కళ్ళతోనే నవ్వుతూ “బాగానే ఉండడం అంటే?” అంది. అతను ఆమెని కాస్త పరిశీలనగా చూసి, “మ్…నీ ముక్కు బావుంది.” అన్నాడు. “అవునా! ఊఁ…ఇంకా?” అంది. అతను మళ్ళీ ఆమెని పరిశీలించి, “నీ చేతి వేళ్ళు బావున్నాయ్.” అన్నాడు. ఆమె ఫక్కున నవ్వి “ఒక్కసారిగా ముక్కునుండి చేతి వేళ్ళకు దిగిపోయావేంటీ? అంటే మధ్యలో ఇంకేమీ బావోలేదా?” అంది నిష్టూరంగా. అతను కాస్త కంగారుగా “అబ్బే, బావున్నాయ్.” అన్నాడు. “బావున్నాయ్ అని బహువచనంలో చెబుతున్నావూ, ఏమిటవీ?” అంది. అతనికి ఏమనాలో అర్ధం కావడం లేదు. “ఫరవాలేదు చెప్పండి. ముక్కుకి చేతులకీ మధ్యలో బహువచనంలో ఏమున్నాయో?” అంది. అతను ఆమె మొహంవైపు చూసి టక్కున “నీ పెదవులు.” అన్నాడు. ఆమె పగలబడి నవ్వుతూ “అమ్మో, నువ్వు దొంగవి.” అంది. అతనూ నవ్వేసాడు. ఆ నవ్వులతో ఇద్దరూ కాస్త దగ్గరగా ఫీలయ్యారు.

అంతలో కిరణ్ కారుని ఒక దాబా దగ్గర ఆపాడు. వెనకే రెండో కారు కూడా ఆగింది. అందరూ జంటలు జంటలుగా కూర్చున్నారు. కావలసినవి ఆర్డర్ ఇచ్చేసాక ఉష అడిగింది, “ఊఁ… ఒకటడుగుతాను, ఫ్రాంక్ గా చెబుతావా?” అని. “అడుగు.” అన్నాడు రవి. “అక్కడ ఉన్న ముగ్గురిలో నీకు ఎవరు నచ్చారూ?” అంది అతని మిత్రుల పక్కన కూర్చున్న అమ్మాయిలను చూపిస్తూ. “చెప్పాకదా, నేను అలాంటి వాటికి దూరం అని.” అన్నాడు. వెంటనే ఆమె “అబ్బా, నేను అడిగింది ఆ పనికోసం కాదు. ఆ ముగ్గురూ నీ ముందు పెళ్ళిచూపుల్లో కూర్చుంటే, ఎవరిని సెలెక్ట్ చేసుకుంటావ్?” అంది. అతను ఆ ముగ్గిరినీ పరిశీలనగా చూడసాగాడు. ముగ్గురూ బావున్నారు. వాళ్ళు కాల్ గర్ల్స్ అని మరచిపోతే, ఖచ్చితంగా వాళ్ళలో ఎవరో ఒకరిని చేసుకోవచ్చు. అతని ఆలోచనలను పసిగట్టిన ఉష, “ఏం? కాల్ గర్ల్ అయితే పెళ్ళి చేసుకోకూడదా?” అంది. అతను బిత్తరపోయి చూసాడు. ఆమె మళ్ళీ నవ్వేసి “జస్ట్ కిడ్డింగ్. చెప్పు, ఎవరు నచ్చారు నీకు? జస్ట్ ఫర్ ఫన్ చెప్పుచ్చుకదా.” అంది బుంగమూతి పెడుతూ. అతను ఆమె వైపే చూస్తూ “జస్ట్ ఫర్ ఫన్ అయితే, ఆ ముగ్గురితో పాటూ నిన్ను కూడా కలుపుకోవచ్చుకదా.” అన్నాడు. ఆమె పలచగా నవ్వుతూ “నాకే అంత సీన్ ఉంటే, రిజెక్టెడ్ స్టాక్ లాగ ఎందుకు మిగిలిపోతాను?” అంది. అతనికి నిజంగానే ఆమె మీద జాలేసింది. ఆమె చేతిమీద చేయివేసి “నువ్వు అలా ఫీల్ అవ్వకు. నిజానికి మిమ్మల్ని తెచ్చింది, మమ్మల్ని ఎంటర్ టైన్ చేయడానికే కదా. ఆ రకంగా చూస్తే, వాళ్ళకంటే నువ్వే గ్రేట్ తెలుసా!” అన్నాడు. ఆమె విప్పారిన కళ్ళతో “అవునా, ఎలా?” అంది. “అసలు మాట్లాడమే రాని నా చేత ఇన్ని మాటలు మాట్లాడిస్తున్నావు. అది చాలదా, సెక్సే కావాలా?” అన్నాడు. “అవును నిజమేలే.” అని నవ్వి, “మాటలతో దాటేయకు. వాళ్ళ ముగ్గిరిలో ఎవరు నచ్చారో చెప్పు.” అంది. దానికి అతను “ఇప్పటికిప్పుడు చెప్పమంటే కష్టం. మన టూర్ ముగిసేలోగా చెబుతా, సరేనా.” అన్నాడు. అప్పటికే తినడం పూర్తవ్వడంతో “సరే..” అని పైకి లేచింది ఉష. ఇద్దరూ కారు దగ్గరకి వెళుతుండగా , మిగిలిన వాళ్ళు వచ్చి జాయిన్ అయ్యారు. “ఒక్క నిమిషం.” అని, ఉష మిగిలిన అమ్మాయిలను రవికి పరిచయం చేసింది. రతి, దీప, కావ్య వాళ్ళ పేర్లు. ముగ్గురూ బావున్నారు. కారులోకి ఎక్కిన తరువాత ఉషతో గుసగుసగా అదే మాట చెప్పాడు. “మ్…ముగ్గురినీ సెలెక్ట్ చేసుకుంటే బాగోదు కదా పెళ్ళిచూపుల్లో. ఎవరో ఒక్కరినే సెలెక్ట్ చేయాలి.” అంది ఆమె. అలా ఇద్దరూ కబుర్లలో పడిపోయారు. రాత్రి ఎనిమిది అయ్యేసరికి వాళ్ళ కార్లు ఒక రిసార్ట్ లాంటి ప్రదేశానికి చేరుకొన్నాయి. నాలుగు జంటలూ నాలుగు రూమ్ ల లోకి సర్దుకున్నారు.

రవి, ఉష తమకి కేటాయించిన గదిలోకి వెళ్ళగానే, లోపల పరిశీలనగా చూసారు. రూమ్ అయితే చాలా బావుంది. కానీ ఒకే కింగ్ సైజ్ కాట్ ఉంది. పడుకుంటే ఇద్దరూ దానిమీదే పడుకోవాలి. “ఎక్స్ ట్రా బెడ్ చెప్పనా?” అన్నాడు. “ఏ…నిన్నేదైనా చేస్తానని అనుమానమా?” అంది. అతను కంగారుగా “అబ్బే అదికాదు.” అన్నాడు. ఆమె కనుబొమ్మలు పైకి లేపి చూస్తూ “ఓ…నువ్వే కంట్రోల్ తప్పుతావని భయమా?” అంది. అతను వెంటనే చేతులు జోడించి “అమ్మా, నాకేం అనుమానాలూ, భయాలూ లేవు. ఇద్దరం ఒకే బెడ్ మీద పడుకుందాం. సరేనా?” అన్నాడు. ఆమె తన బేగ్ లోంచి టవల్, డ్రెస్ తీసుకొని, చిలిపిగా నవ్వుతూ, “నేను స్నానం చేయాలి, ఎలా? ఒకటే బాత్ రూమ్ ఉంది.” అంది. అతను ఆమెని కొట్టబోతే, కిలకిలా నవ్వుకుంటూ బాత్ రూమ్ లోకి పరుగెత్తి తలుపు వేసుకుంది. అతను కూడా నవ్వుకుంటూ బెడ్ మీద కూర్చొని, తన బేగ్ లోంచి నైట్ డ్రెస్ తీసి, ఆమె బయటకు వస్తే తను బాత్ రూం లోకి వెళ్ళడానికి వెయిట్ చేయసాగాడు

ఇంతలో ఇంటర్ కమ్ మోగింది. లిఫ్ట్ చేస్తే అవతలి వైపు కిరణ్, “ఏంటిరా, నీ కేండిడేట్ ఏం చేస్తుందీ?” అన్నాడు. “బాత్ రూమ్ లో ఉంది.” అన్నాడు. అటువైపునుండి కిరణ్ ఆశ్చర్యంగా “ఏంటీ, అప్పుడే బాత్ రూమ్ కి పంపించేసావా!?” అన్నాడు. రవి ఏదో చెప్పబోయే లోగా బాత్ రూం లో దబ్బున పడ్డ చప్పుడు, వెంటనే ఒక అరుపు వినబడింది. రవి కంగారుగా “ఒరేయ్ మళ్ళీ కాల్ చేస్తానుండు.” అని ఫోన్ పెట్టేసి, బాత్ రూమ్ దగ్గరకి పరుగెత్తుకు వెళ్ళి, “ఉషా! ఏమయ్యిందీ?” అన్నాడు. “ఏం లేదు, జారి పడ్డా.” అంది ఆమె లోపలనుండి. “అయ్యయ్యో, ఒకసారి తలుపుతియ్.” అన్నాడు. కొద్ది క్షణాల తరువాత నెమ్మదిగా తలుపు తెరుచుకుంది. ఆమె సింక్ ని పట్టుకొని నిలబడింది. అతను లోపలకి వెళ్ళి “దెబ్బలేమైనా తగిలాయా?” అన్నాడు. “ఊఁ…కాలు కాస్త బెణికి నట్టుంది.” అంది. “సరే, నెమ్మదిగా రా.” అంటూ ఆమె చేతిని తన మెడపై వేసుకొని, నెమ్మదిగా నడిపిస్తూ బెడ్ దగ్గరకి తీసుకు వచ్చి కూర్చోబెట్టి, అతను కింద కూర్చుంటూ “ఎక్కడ బెణికింది?” అన్నాడు. ఆమె కంగారుగా కాళ్ళను వెనక్కి లాక్కుంటూ “అబ్బే ఫరవాలేదు.” అంది. “ఇంకేమీ మాట్లాడకు. ఎక్కడ బెణికిందో చెప్పు.” అన్నాడు. ఆమె నెమ్మదిగా తన కుడి కాలి పాదం వైపు చూపించింది. అతను చిన్నగా మసాజ్ చేసి, కాస్త నొక్కేసరికి , ఆమె “థేంక్స్ రవి, కాస్త తగ్గింది.” అన్నది. అతను పైకి లేచి, “అయితే కాస్త నడూ..” అన్నాడు. ఆమె పైకి లేచింది. అప్పటివరకూ ఆమెకి దెబ్బ తగిలిన హడావుడిలో చూడలేదు. ఇప్పుడు చూసి షాక్ అయ్యాడు. ఆమె పూర్తి నగ్నంగా ఉంది. ఆమెకి కూడా తను నగ్నంగా ఉందన్న విషయం అప్పుడే స్పృహ లోకి వచ్చి, సిగ్గుపడి గబాలున దుప్పటిని తన మీదకి లాగేసుకుంది. లాక్కున్న తరువాత అనిపించింది, ఎంతో మంది దగ్గర నగ్నంగా పడుకున్న తనకు ఈ సిగ్గు అవసరమా అని. ఆమె అలా సిగ్గుపడడం గమనించనట్టుగానే, అతను వెనక్కి తిరిగి "ఓకే, నువ్వు డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకో, నేను స్నానం చేసి వస్తా." అని తన బట్టలు తీసుకొని బాత్ రూం లోకి దూరాడు. అతను తలుపు వేసుకోగానే, ఆమె చిన్నగా నవ్వుకొని గబగబా డ్రెస్ వేసుకుంది. పావు గంట తరువాత అతను స్నానం చేసి, నైట్ డ్రెస్ వేసుకొని బయటకి వచ్చాడు. మంచంపై మఠం వేసుకొని కూర్చుందామె. అతను ఆమెని చూసి నవ్వి "డిన్నర్ చేద్దామా?" అన్నాడు. ఆమె తల అడ్డంగా ఊపుతూ "చేసే మూడ్ లేదు. నువ్వు చేసి వచ్చేయ్." అంది. "నీకు మూడ్ లేదు. నాకు ఆకలి లేదు. సో, డిన్నర్ కేన్సిల్." అన్నాడు. "ఓకే, మరేం చేద్దాం?" అంది ఆమె. "ఇంకేం చేద్దాం! పడుకుందాం." అన్నాడు. ఆమె నవ్వుతూ మంచం మీద వాలింది. అతను ఆమె పక్కన వాలాడు. ఒక్కటే బ్లాంకెట్, దానికి తోడు చలి. తప్పక ఇద్దరూ ఒక్కటే బ్లాంకెట్ కిందకి దూరారు. దూరంగా పడుకుంటే, ఆ బ్లాంకెట్ ఎవరికీ సరిపోవడం లేదు. దగ్గరగా అతుక్కొని పడుకోవాల్సి వచ్చింది. శరీరాలు అంత దగ్గరగా ఉండడంతో ఇద్దరికీ వెచ్చగా అనిపించింది. ఆమె కొద్ది సేపు వెల్లకిలా పడుకుంది. అతని స్పర్శ తగులుతుంటే ఆమెకి ఏదోలా ఉంది. అలా కొద్దిసేపు ఉండి, అతని వైపు ఒత్తిగిలి పడుకొని, అతని ఛాతీపై చేయి వేసింది. అతనికి ఆమె అలా చేయి వేయడం కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపించినా, ఫరవాలేదులే అనుకున్నాడు. ఆమె అతని గుండెపై చేతితో రాస్తూ "ఓక్క విషయం అడగనా?" అంది. "ఊఁ.." అన్నాడు. "నీకు ఆ పని అంటే ఎందుకు ఇష్టం లేదూ?" అంది. వెంటనే అతను "ఇష్టం లేకపోవడం కాదు. నా భార్య కన్నెతనంతో రావాలని నా ఆశ. అలాంటప్పుడు నేను కూడా అలానే ఉండాలి కదా." అన్నాడు. ఆమె కొద్ది క్షణాలు మౌనంగా ఉండి, "కన్నెతనం అంటే మనసుకి సంబందించినదా! శరీరానికి సంబందించినదా!?" అని అడిగింది. అతనికి నిజంగానే ఆమె అన్నది అర్ధం కాలేదు. "ఏమిటీ రెండింటికీ తేడా?" అన్నాడు. "కొంతమంది ఆడపిల్లలు పెళ్ళి అయ్యేంతవరకూ ఎవరితోనూ సెక్స్ చేయరు. అసలు మగాళ్ళనే దగ్గరకి రానీయరు. కానీ ఊహల్లో మాత్రం ప్రభాస్ తోనో, మహేష్ తోనో కాపురం చేసేస్తుంటారు. వీళ్ళు శారీరక కన్యలు. కొంతమంది చాలామందితో పడుకుంటారు, నా లాగ. కానీ వాళ్ళ ఊహల్లో కనీసం ఒక్క మగాడితోనూ కాపురం చేయరు. వీళ్ళు మానసిక కన్యలు. నీకు ఏ రకమైన కన్య కావాలీ?" అంది ఆమె. అతను ఆమె చెప్పిన మాటలకు అవాక్కయ్యి అలానే ఉండిపోయాడు.
అవాక్కయిన రవిని చూస్తూ, “చెప్పు రవీ..” అంది ఆమె. “నువ్వు చెప్పింది నిజమే, నేనెప్పుడూ అలా ఆలోచించ లేదు.” అన్నాడతను. ఆమె నవ్వి “మరో ప్రశ్న అడుగుతా, ఏమీ అనుకోవుగా.” అంది. “అనుకోనులే చెప్పు.” అన్నాడు. “నువ్వు ఎప్పుడైనా హస్తప్రయోగం చేసుకొన్నావా?” అంది ఆమె. అతను మళ్ళీ షాక్ అయ్యి, “హేయ్, ఊరుకో..” అన్నాడు సిగ్గుపడుతూ. “చెప్పొచ్చుగా..” అంది ఆమె గోముగా. “ఊఁ…” అన్నాడతను అలాగే సిగ్గుపడుతూ. ఆమె పకపకా నవ్వి, “మ్…అప్పుడు ఎవరిని ఊహించుకుంటావ్?” అంది. “ఎవరో ఒక సినిమా ఏక్టర్ ని.” అన్నాడు. “ ఇప్పటివరకూ ఎంతమందిని ఊహల్లో చేసి ఉంటావ్?” అడిగింది ఆమె. అతను కాస్త ఇబ్బందిగా చూస్తూ “టాలీవుడ్, బాలీవుడ్, హాలీవుడ్…అందరూ కలిపి సుమారు ఒక వందమంది ఉంటారు.” అన్నాడు. ఆమె ఫక్కున నవ్వి, “సో, నా శారీరక వ్యభిచారం కంటే, నీ మానసిక వ్యభిచారమే ఎక్కువన్నమాట.” అంది. అతనికి నోట మాటరావడం లేదు. ఉష చెప్పిన దానిప్రకారం చూస్తే, ప్రపంచంలో ప్రతీ ఒక్కరూ ఏదోరకంగా వ్యభిచారులే అనిపించింది అతనికి. విచిత్రంగా అతనికి తెలియకుండానే అప్పటివరకూ వ్యభిచారంపై ఉన్న విముఖత తొలగిపోతుంది అతనికి. దానికి చిహ్నంగా, తన ఛాతీపై ఉన్న ఆమె చేతిపై, తన చేతిని వేసాడు. ఆమె కాస్త లేచి అతని గుండెలపై తల పెట్టుకుంది. అతని చేయి ఆమె భుజాల చుట్టూ బిగుసుకుంది. ఆమె చిన్నగా అతని ఛాతీపై ముద్దు పెట్టింది. బదులుగా అతను ఆమెని తనలోకి పొదువుకున్నాడు. ఆమె చిన్నగా నిట్టూర్చడంతో, ఆమె ఊపిరి అతని గుండెని కాల్చింది. బదులుగా అతను ఆమె తలపై ముద్దుపెట్టాడు. ఆమె తలఎత్తి అతని మొహంలోకి చూసింది. “నువ్వు శారీరక, మానసిక వ్యభిచారాల గురించి చెప్పావ్. నేను మరో విషయం గురించి అడగనా.” అన్నాడు. “ఊఁ…” అందామె. “వ్యభిచారం అంటే కాంక్షతో తప్పని తెలిసినా చేసేది. అది చేసినా, ఊహించుకున్నా వ్యభిచారమే. మరి మీరాభాయ్ కృష్ణుడితో చేసింది ఏమిటి?” అన్నాడు. ఆమెకి బుర్ర గిర్రున తిరిగింది. చప్పున అతన్ని వదిలి పక్కకి జరిగి కూర్చుంది. అతనూ లేచి కూర్చొని, నవ్వి “నేను ఆమెలా ప్రాపంచిక చింతనలేని ప్రేమని కోరుకోవడం లేదులే, కంగారు పడకు. లోకంలో కేవలం వ్యభిచారులు మాత్రమే లేరు అని చెబుతున్నా. ఇకపోతే, ఇందాక నువ్వు అడిగిన ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పనా.” అన్నాడు. “ఏ ప్రశ్న అది?” అంది ఆమె. "కొంతమంది ఆడపిల్లలు పెళ్ళి అయ్యేంతవరకూ ఎవరితోనూ సెక్స్ చేయరు. అసలు మగాళ్ళనే దగ్గరకి రానీయరు. కానీ ఊహల్లో మాత్రం ప్రభాస్ తోనో, మహేష్ తోనో కాపురం చేసేస్తుంటారు. వీళ్ళు శారీరక కన్యలు. కొంతమంది చాలామందితో పడుకుంటారు, నా లాగ. కానీ వాళ్ళ ఊహల్లో కనీసం ఒక్క మగాడితోనూ కాపురం చేయరు. వీళ్ళు మానసిక కన్యలు. నీకు ఏ రకమైన కన్య కావాలీ? అని అడిగావు కదా.” అన్నాడు. “ఊఁ..” అంది ఆమె. “నాకు నువ్వు కావాలి.” అన్నాడు. ఆమె జీవితంలో ఎప్పుడూ అంత షాక్ అవ్వలేదు. నిజానికి ఆమెకి ఆ ఆఫర్ కొత్తకాదు. చాలామంది విటులు కాస్త సుఖం పొందిన తరువాత రోటీన్ గా అదే అడుగుతారు, “నన్ను పెళ్ళి చేసుకుంటావా…లేదా…నాతో ఉండిపోతావా..” అని. కానీ అదంతా తాత్కాలిక ఉన్మాదంలో అడిగేవే. కానీ ఇతను ఒక స్థిర నిర్ణయంతో అడిగినట్టుగా ఉంది. అందుకే ఏం జవాబు చెప్పాలో అర్ధం గాక అలాగే ఉండిపోయింది.

(రెండవ కథ సమాప్తం.)

“మ్..కథంతా పూర్తిగా విన్నావుగా సోదరా!” అంది ఆమె రవితో. “అదేంటీ, పూర్తిగా చెప్పనే లేదుగా.” అన్నాడు రవి ఆశ్చర్యంగా. “ఇప్పుడు నేను అడిగే ప్రశ్నలకి నువ్వు ఏ జవాబు చెబుతావో, అదే ఈ కథకు ముగింపు.” అంది ఆమె. అతను అలాగే చూస్తున్నాడు ఆమెను. “అడగనా?” అంది ఆమె. “అడగండి.” అన్నాడతను.

“కథలో రవి ఆ నిర్ణయం ఎందుకు తీసుకున్నాడు? అతని నిర్ణయానికి ఉష ఏం జవాబు చెప్పాలి? జాగ్రత్తగా ఆలోచించి చెప్పు. ఈ సమాధానం లోనే నీ ఉష నీకు దొరుకుతుందో లేదో తెలుస్తుంది. కథలో ఉష చెప్పే జవాబు మరీ ముఖ్యం.” అంది ఆమె. అతను ఆలోచించసాగాడు. అతను ఆలోచనల్లో ఉండగానే, అతని తలపై ఎండ పడుతున్న ప్రదేశంలో నీడ వచ్చింది. అతను ఆ విషయాన్ని గమనించనంత ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాడు.
అతను ఆత్రంగా ఏదో సమాధానం చెప్పబోయాడు గానీ, “ఈ సమాధానం లోనే నీ ఉష నీకు దొరుకుతుందో లేదో తెలుస్తుంది.” అన్న వాక్యం అతన్ని తొలిచేస్తుంది. ఒకవేళ తప్పు సమాధానం చెబితే ఉష తనకు దొరకదేమో! ఆ ఆలోచనకే అతను వణికిపోయాడు. “నాకు ఉష కావాలి. ఆమె హాయిగొలిపే చిరునవ్వు కావాలి. గిలిగింతలు పెట్టే ఆమె మోహనమైన కొనచూపు కావాలి. వేసవిలో మల్లెపూలలా మత్తుని జల్లే ఆమె మాటలు కావాలి. ఇంద్రధనుస్సులో మెరుపులని చమత్కారంగా ఇముడ్చుకున్న ఆమె మేనిమెరుపు కావాలి. శీతాకాలంలో వెచ్చదనాన్ని ఇచ్చే ఆమె సొగసులూ, వర్షాకాలంలో తడవనీయకుండా తనలోనే దాచుకొనే ఆమె నిండైన హృదయం కావాలి. నా ఉష నాకు కావాలి.”. అలా అనుకున్న తరవాత స్థిర నిశ్చయంతో ప్రశాంతంగా కూర్చొని ఆలోచించసాగాడు కథ లోని రవి, ఉషల గురించి.


రవికి ఉషలో కట్టిపడేసిన అంశాలు ఏమిటీ? కథను పూర్తిగా గుర్తు తెచ్చుకున్నాడు. ఉష గురించి మననం చేసుకున్నాడు. ఆమె ఒక వేశ్య. వచ్చిన అందరితో పోలిస్తే అందవిహీనంగా ఉంది. అందుకేగా అందరూ ఆమెని తిరస్కరిస్తే, రవి దగ్గరకు వచ్చిందీ. వాళ్ళు తిరస్కరించారే గానీ, ఆమె రవి దగ్గర చూపిన ప్రవర్తనలో ఎక్కడా ఆ న్యూనతా భావం(inferiority) కనబడలేదు. అసలు డబ్బులకోసం పడుకోడానికి వచ్చిందన్న భావనే లేదు ఆమెలో. తను చేస్తున్న పనిని చాలా సహజంగా, ఒక విశ్వాశం(conviction)తో చేసింది. అతనిపై చేయి వేసినప్పుడు గానీ, అతనితో మాట్లాడినప్పుడు గానీ, అతని పక్కన పడుకున్నప్పుడు గానీ…తను తప్పు చేస్తుందన్న భావనే ఆమెలో కనబడలేదు. తప్పు, ఒప్పు రెండూ మానసిక భావనలే కదా. ఆ భావనే లేనప్పుడు ఆమె తప్పు చేసినట్టు కాదు కదా. తప్పు చేయకపోతే అంతా స్వచ్చంగానే ఉంటుంది కదా. ఆ స్వచ్చతే కదా కన్నెతనం అంటే. ఆ కన్నెతనమే కదా రవికి కావలసింది. అతనికి కావలసింది దొరికినపుడు మరి ఎందుకు వదులుతాడు. అందుకే ఆమెతో “నాకు నువ్వు కావాలి.” అని అడిగాడు.


ఈ విధంగా విశ్లేషించిన తరువాత, అదే విషయాన్ని ఆవిడతో చెప్పాడు రవి. ఆమె చిరునవ్వు నవ్వింది. “మరి అతను అడిగిన దానికి ఉష సమాధానం ఏమిటీ?” అంది ఆమె. మళ్ళీ ఆలోచించసాగాడు రవి.


కథలో ఉషకి రవి “నువ్వు నాకు కావాలి.” అని చెప్పగానే, ఆమె ఏమంటుంది? అప్పటికే తన శరీరాన్ని చాలామందితో పంచుకుంది. రవి అంతవరకూ ఏ అమ్మాయినీ తాకలేదు. సాధారణంగా ఆ స్థితిలో ఉన్న ఏ అమ్మాయి అయినా, మొహమాటానికో, లేదా తను అతనికి తగననో, అతని ఆఫర్ ని వెంటనే తిరస్కరిస్తుంది. కానీ ఉష చాలా స్వచ్చమైంది. ఆమె ఇచ్చే సమాధానం రవి పైనే ఆధారపడి ఉంటుంది. అతను ఆమెకి నచ్చాడా లేదా అన్న విషయం ఒక్కటే ఆమె జవాబుని నిర్ణయిస్తుంది. మరి రవి ఆమెకి నచ్చాడా? ఒక అబ్బాయి ఒక అమ్మాయికి నచ్చాడా లేదా అనే విషయం ఎలా తెలుసుకోవాలీ? కథ మొత్తం సమీక్షించుకుంటే అతనికి ఒక సంఘటన గుర్తొచ్చింది. అతను లోపలకి వెళ్ళి “దెబ్బలేమైనా తగిలాయా?” అన్నాడు. “ఊఁ…కాలు కాస్త బెణికి నట్టుంది.” అంది. “సరే, నెమ్మదిగా రా.” అంటూ ఆమె చేతిని తన మెడపై వేసుకొని, నెమ్మదిగా నడిపిస్తూ బెడ్ దగ్గరకి తీసుకు వచ్చి కూర్చోబెట్టి, అతను కింద కూర్చుంటూ “ఎక్కడ బెణికింది?” అన్నాడు. ఆమె కంగారుగా కాళ్ళను వెనక్కి లాక్కుంటూ “అబ్బే ఫరవాలేదు.” అంది. “ఇంకేమీ మాట్లాడకు. ఎక్కడ బెణికిందో చెప్పు.” అన్నాడు. ఆమె నెమ్మదిగా తన కుడి కాలి పాదం వైపు చూపించింది. అతను చిన్నగా మసాజ్ చేసి, కాస్త నొక్కేసరికి , ఆమె “థేంక్స్ రవి, కాస్త తగ్గింది.” అన్నది. అతను పైకి లేచి, “అయితే కాస్త నడూ..” అన్నాడు. ఆమె పైకి లేచింది. అప్పటివరకూ ఆమెకి దెబ్బ తగిలిన హడావుడిలో చూడలేదు. ఇప్పుడు చూసి షాక్ అయ్యాడు. ఆమె పూర్తి నగ్నంగా ఉంది. ఆమెకి కూడా తను నగ్నంగా ఉందన్న విషయం అప్పుడే స్పృహ లోకి వచ్చి, సిగ్గుపడి గబాలున దుప్పటిని తన మీదకి లాగేసుకుంది. లాక్కున్న తరువాత అనిపించింది, ఎంతో మంది దగ్గర నగ్నంగా పడుకున్న తనకు ఈ సిగ్గు అవసరమా అని. ఒక అమ్మాయికి అటువంటి సిగ్గు కేవలం తనకి నచ్చిన అబ్బాయి దగ్గరే వస్తుంది. కాబట్టి రవి ఆమెకి నచ్చాడు. నచ్చితే ఉష సమాధానం “సరే” అనే కదా.


వెలుగుతున్న మొహంతో అతను అదే విషయాన్ని ఆమెకి చెప్పాడు. ఆమె అదే చిరునవ్వుతో “లోకం దృష్టిలో చెడిపోయిన ఉష, రవి దృష్టిలో స్వచ్చమైంది. కాబట్టి అతను ఆమెని స్వీకరించాడు. మరి లోకం దృష్టిలో చెడిపోయిన నువ్వు, నీ ఉషకి నచ్చవని ఎందుకనుకుంటున్నావూ?” అంది. రవి ఆశ్చర్యంగా “నేనలా అనుకున్నానా?” అన్నాడు. ఆమె అది విననట్టు “కథలో ఉష రవి ప్రతిపాదనని అంగీకరిస్తుంది అని చెప్పావ్. మరి నువ్వు నీ ఉషతో నీ ప్రేమ విషయం చెప్పడానికి ఎందుకు సందేహిస్తున్నావ్?” అంది. “నేను సందేహిస్తున్నానా!?” అన్నాడతను అదే ఆశ్చర్యంతో. “కాదా?” అంది ఆమె. అతను అయోమయంగా చూస్తున్నాడు ఆమె వైపు. ఆమె నవ్వుతూ “నేను చెప్పింది నిజంకాకపోతే, ఉషకి నువ్వు నచ్చవన్న విషయం నేరుగా చెప్పినా ఎందుకు గుర్తించలేదూ?” అని అడిగింది. “ఆమె నాకు ఎప్పుడు చెప్పింది?” అన్నాడు. “ఆమె వాగు దగ్గరకి వెళ్ళడానికి ముందు.” అంది. అతను ఒక్కక్షణం ఆలోచించి “ఆమె నాకేమీ చెప్పలేదే!” అన్నాడు. “అన్ని విషయాలూ మాటల ద్వారా చెప్పరు. ముఖ్యంగా మనసుకు సంబందించినవి. ఒక్కసారి ఆలోచించు. ఆమె తన చేతల ద్వారా చెప్పిందేమో.” అంది ఆమె. వెంటనే ఆమె వాగుకి వెళ్ళేముందు జరిగింది గుర్తుతెచ్చుకున్నాడు. ఉదయిస్తున్న సూర్యుడిని ఉక్రోషంగా చూసాడు రవి. “రవికి శత్రువు రవే అన్నమాట.” అని నవ్వుతూ పైకి లేచింది ఉష. “ఎక్కడికీ?” అన్నాడు రవి. “వాగు దగ్గరకి.” అంటూ బేగ్ లోంచి బ్రష్షూ, పేస్టూ, సోపూ, టవలూ తీసింది. “ఓకే పద.” అంటూ పైకి లేచాడు రవి. “నువ్వు కూర్చో బాబూ, నేను వచ్చాక నువ్వు వెళుదువు గాని.” అని చిలిపిగా నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది.


అది గమనించిన ఆమె చిరునవ్వుతో అడిగింది “నా కథలో ఉష సిగ్గు గురించి చెబుతూ, ఇష్టమైన వాళ్ళ దగ్గరే ఆ సిగ్గు వస్తుంది అని చెప్పావ్. మరి నీ ఉష చిలిపిదనం గురించి ఆలోచించ లేకపోయావా? ఒక అమ్మాయి చిలిపిగా నవ్వుతూ, తను స్నానానికి వెళుతున్నానూ అని చెబితే దాని అర్ధం ఏమిటీ? అదీ ఎవరూలేని అడవిలో. నిన్ను తన కూడా రమ్మనే కదా. ఒక అమ్మాయి కనబడితే చాలు, ఎంత ఖర్చయినా ఆమెని నీ దగ్గరకి రప్పించుకొనే నువ్వు, నీకు ఇష్టమైన అమ్మాయి అలా రమ్మని ఆహ్వానిస్తే కనీసం గుర్తించలేదు. దానికి కారణం ఆమె ఏం అనుకుంటుందో అనే కదా. నువ్వు తనకి నచ్చావని నీకు అనిపిస్తే అసలు ఆ జంకు నీకు ఉండేదా? అసలు ఆమెపై నీకుండే ప్రేమని నీ ఊరిలోనే చెప్పి ఉంటే ఆమె నిన్ను ఇంతవరకూ తెచ్చి ఉండేదా? తను లేదని నువ్వు ఇంత తపన పడితేనే తప్ప నీ ప్రేమలో గాఢత ఆమెకి అర్ధంకాలేదు.” అని అతని వెనకవైపు చూస్తూ “అంతే కదా ఉషా!” అంది. అంతవరకూ అతని తలపై పడుతున్న నీడ పక్కకి తొలగిపోతుండగా, రవి ఆశ్చర్యంగా వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. ఉష నవ్వుతూ కనిపించింది. రవి కళ్ళలో పట్టలేని ఆనందం కన్నీళ్ళై ప్రవహిస్తుంది. మనసులో ఉద్వేగం కరిగి నీరైపోతుండగా, ఆమె అతని చేతులని తన చేతుల్లోకి తీసుకొని “ఎంత ఎదురుచూసానో తెలుసా నువ్వు చెప్పేస్తావని. నీకు నేనంటే ఇష్టమని తెలుసు. కానీ నిన్ను ఏదో ఆపుతుంది. అది మొత్తం కడిగేయాలంటే, అసలు నేను దొరకకపోతే ఎలా ఉంటుందన్న భావన నీకు రావాలి. అందుకే ఇలా. కానీ నువ్వు మరీ ఇంత కదిలిపోతావని అనుకోలేదు.” అలా అంటుంటే, అతను పడిన బాధ గుర్తొచ్చి, ఆమె కళ్ళనిండా నీళ్లు అలముకున్నాయి. గద్గద స్వరంతో “నిన్ను బాధ పెట్టినందుకు నన్ను క్షమించు.” అని అమె అంటూ ఉండగా, అతను ఆమె పెదవులను తన పెదవులతో మూసేసాడు. అంతవరకూ అక్కడే ఉన్న సూత్రధారిణి నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది. ఆమె వెళ్ళిన విషయం గమనించే స్థితిలో లేరు వాళ్ళు.
ఇంతవరకూ కాగితం పూలనే చూసిన రవికి, ఆమె స్వచ్చమైన అధరాల రుచి అంతుచిక్కడం లేదు. తనను తానే ముద్దు పెట్టుకుంటున్నట్టు, తన మనసును తానే తాకుతున్నట్టు ఉంది. ఈ వింత ఏమిటో అర్ధం కావడం లేదు. ఇంతకాలం నాలుగు పెదవులు కలిస్తేనే ముద్దు అనుకున్నాడు. కానీ దానికి తేనెలాంటి రుచినిచ్చేది మరేదో ఉందని ఇప్పుడే తెలుస్తుంది. అంతలోనే ఆ ముద్దు మత్తులో తెలియకుండానూ పోతుంది. ఆ తెలిసీ తెలియనితనం తట్టుకోలేక అతని కళ్ళలో నీళ్ళు వస్తున్నాయి. ఇక ఉషకైతే, అచ్చంగా అది తొలి ముద్దే. పెదవుల దగ్గర మొదలైన ముద్దు మొదటగా మెదడును చేరి, తరువాత శరీరమంతా పాకుతున్నట్టు ఉంది. అంత చిన్న ముద్దు శరీరాన్ని ఎందుకు వణికిస్తుందో ఆమెకి అర్ధం కావడం లేదు. కారణం తెలీక, ఉక్రోషం వస్తుంది ఆమెకి. ఆ ఉక్రోషంలో పళ్ళని గట్టిగా బిగించేసరికి, మధ్యలో ఇరుక్కున్న అతని పెదవి చిట్లి, “స్..” అన్నాడు. ఆమె చప్పున తేరుకొని అతని వైపు చూసింది. అతని పెదవిపై చిందిన రక్తపు బొట్టు, శృంగార తిలకంలా మెరుస్తుంది. దాన్ని చూసి “అయ్యయ్యో!” అంటో వేలితో తాకబోతుంటే, అతను ఆమె చేతిని మధ్యలోనే అందుకొని, ఆమె వేలిపై ముద్దు పెట్టాడు. ఆమె మనోహరంగా నవ్వింది. ఇంతకాలం శృంగారం అంటే, చేయడం అనుకున్నాడతను. చూడడంలో కూడా శృంగారం ఉందని ఆమె నవ్వుని చూస్తుంటే అనిపిస్తుంది. ఆ అందమైన నవ్వుని సొంతం చేసుకోవలంటే, ఆమెని సొంతం చేసుకోవాలంతే. పెళ్ళి చేసుకుంటే ఉన్న స్వాతంత్ర్యం పోతుందన్న తానే ఇలా ఆలోచించడం అతనికే ఆశ్చర్యాన్ని కలగ జేస్తుంది. ఇది తనలో వచ్చిన మార్పా! లేక ఆమె గొప్పతనమా!

ఇంతలో సూత్రధారిణి వచ్చి, ముంతలో పాల లాంటి ద్రవాన్ని వాళ్ళిద్దరికీ ఇచ్చింది. తాగగానే అప్పటివరకూ ఉన్న అలసట పోయినట్టు అనిపించింది. ఆమె రవితో “నీ సందేహాలకి సమాధానమే ఈ ఉష. రవి, ఉష ప్రకృతి పరంగా కూడా విడదీయలేని జంట. పోయిరండి.” అన్నది. ఇద్దరూ ఆమెకి నమస్కరించి తమ టెంట్ వైపుకు సాగిపోయారు.

టెంట్ దగ్గరకి వచ్చేసరికి నును చీకట్లు అలముకున్నాయి. అతను ఎండుపుల్లలు తెచ్చి, నెగడుని వెలిగించాడు. ఆమె కూర్చొని, మోకాళ్ళ మధ్య, గెడ్డాన్ని ఉంచి, అతని వైపే చూస్తుంది ముచ్చటగా. పని అయిన తరువాత, అతనూ కూర్చుంటూ, తననే తదేకంగా చూస్తున్న ఆమెని చూసి “ఏమిటలా చూస్తున్నావ్?” అన్నాడు. ఆమె ఏం లేదన్నట్టు తల ఆడించింది నవ్వుతూ. ఇంతలో అకస్మాత్తుగా గుర్తొచ్చినట్టు, తన జేబులోనుండి చీటీని తీసి ఆమెకి ఇచ్చాడు. ఆమె తెరిచి చూస్తే అందులో ఏమీ లేదు. ఆమె అతని వైపు చూసింది. “కథను చెప్పి, నువ్వు అడిగిన ప్రశ్నకు నువ్వే ఇచ్చిన జవాబు. దాని అర్ధం ఏమిటీ? నేను చెప్పింది కరెక్టా, కాదా?” అన్నాడు. ఆమె చిన్నగా నవ్వి “ఆ ప్రశ్నకి జవాబు మన మనసు మీదే ఆధార పడి ఉంటుంది.” అని, అదే కాగితంపైన ఏదో రాసి, మళ్ళీ అతని జేబులో ఉంచి, “ఈసారి, మళ్ళీ ఆలోచించి జవాబు చెప్పు. నేను రాసిన సమాధానం, నువ్వు రాసిన సమాధానం ఒకటే అయితే..” అని చిన్నగా నవ్వింది. అతను ఉత్సుకతతో “మ్..ఒకటే అయితే!?” అన్నాడు. ఆమె నవ్వుతూనే టెంట్ వైపు చూసింది. అతనికి అర్ధమై పోయింది. ఉత్సాహం వచ్చింది. దానితో పాటే కాస్త భయం కూడా. ఇద్దరి సమాధానం ఒక్కటి కాకపోతే ఎలా? సతమతమవుతూ ఆలోచించసాగాడు. తరచి తరచి ఆలోచిస్తే అతనికి ఒకటే సమాధానం తట్టింది. అదే ఆమె సమాధానం కూడానా? ఎక్కడో చిన్న అనుమానం. కానీ చెప్పి తీరాలి. ఇక ఆగలేక చెప్పేసాడు. ఆమె మొహంలో ఏ భావం లేకుండా అతన్నే చూస్తుంది. అతను అనుమానంగా, ఆమె తన జేబులో పెట్టిన చీటీని తెరిచాడు.
తను చెప్పిన సమాధానం వేశ్య (హేమంత) అని. ఆమె చీటీలో రాసిన సమాధానం కూడా అదే. అంతే కాదు, దానికింద మరొకటి రాసిఉంది. “భార్యాభర్తలు ఒకరి గురించి ఒకరు అలోచించడం సహజం. కానీ ఒక వేశ్య తన వైఫల్యాన్ని నిజాయితీగా ఒప్పుకొని, వెనక్కి వెళ్ళిపోయిందంటే ఆమే కదా గ్రేట్.” అని. ఎందుకో అతను దాన్ని అంగీకరించలేకపోయాడు. అది చదివిన తరువాత, ఆమె వైపు చూసి “మన ఇద్దరి జవాబూ ఒకటే, సో ఇక్కడితో నేను పూర్తిగా గెలిచినట్టేగా!?” అన్నాడు. “అంతే కదా.” అంది ఆమె చిరునవ్వుతో. “కానీ నేను గెలవలేదు. ఎందుకంటే, జవాబులు ఒకటే అయినా, విశ్లేషణలు వేరు.” అన్నాడతను. “మరి నీ విశ్లేషణ ఏమిటీ?” అంది ఆమె. అతను ఏదో కలలో తేలిపోతున్నట్టు చెప్పసాగాడు “ నీ కథలో ఒక సన్నివేశం గుర్తుంది నాకు. హేమంత రాజుని వదలి, శిరీష దగ్గర తన ఓటమిని ఒప్పుకోవడానికి ముందు సన్నివేశం. ఆమె అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయింది చాలాసేపు. తరువాత నెమ్మదిగా లేచి, బెడ్ రూమ్ లోకి నడిచింది. అతను నిద్రపోతూ కనిపించాడు. రెండుక్షణాలు అతని మొహాన్ని చూసి, తన బేగ్ దగ్గరకి నడిచింది. దాన్ని తెరిచి, లోపలనుండి ఒక కవర్ తీసి, శిరీష షెల్ప్ లో పెట్టింది. తరువాత రాజు దగ్గరకి వచ్చి, అతనికి నిద్రాభంగం కలిగించకుండా నుదుటిపై ముద్దు పెట్టింది. ఆమె కళ్ళలో సన్నని నీటిపొర. ఆమె తన వృత్తి ధర్మం నిర్వర్తించలేక, అక్కడనుండి వెళ్ళిపోతే, ఆమె కంట్లో నీళ్ళు ఎందుకు తిరుగుతాయ్? అతన్ని అంత వరకూ రెచ్చగొట్టగలిగిన జాణకి, అతన్ని లొంగదీసుకోవాలని మనస్పూర్తిగా అనుకుంటే, మరొక్క రోజు చాలు కదా. నిజానికి ఆమె వెళ్ళిపోవడానికి కారణం, వృత్తిపరంగా తను ఓడిపోయానని కాదు. ఒక వ్యక్తిగా, అతన్ని ఓడించడం ఇష్టం లేక.” అని, అతను తలవంచుకొని నిలబడ్డాడు. ఆమె అతనికి దగ్గరగా వచ్చి చెప్పసాగింది. “నేనంటే నీకెంత ఇష్టమో, నీ వేదన ద్వారా తెలియజేసావు. ఈ విశ్లేషణ ద్వారా, నువ్వంటే నాకెంత ఇష్టమో చెప్పడానికి మాటల్లేకుండా చేసావ్. నువ్వు నిజంగా మగాడివి”. ఆమె మాటలు సగం మాత్రమే అర్ధమయ్యాయి అతనికి. మిగిలిన సగం అర్ధమయ్యేసరికి, ఆమె పెదవులు అతని పెదవుల్ని మూసేసాయి. ఒక కన్నెపిల్ల స్వచ్చందంగా ఇచ్చిన ముద్దు అది. అతను గెలిచాడు అన్నదానికి అంతకంటే నిదర్శనం ఏం కావాలి?

ఆమె వదులుతున్న ఊపిరి వెచ్చగా అతని ముక్కుకి పక్కన తాకి గిలిగింతలు పెడుతుంది. అంతవరకూ ఒద్దికగా ఉన్న ఆమె పెదవులు చెప్పలేనంత అల్లరి చేస్తున్నాయి. అంతటి శృంగార పురుషుడు, అమె పెదవి కాటుకి గిలగిలలాడిపోతున్నాడు. ఆమె మాత్రం, తన పెదవి కాటు ద్వారా, తన ప్రేమామృతాన్ని అతనికి పంచుతూనే ఉంది. అంతకు ముందు తన పంటి దెబ్బకు చిట్లిన అతని పెదవిని తన నాలుకతో పరామర్శించింది. అందుకు కృతజ్ఙతగా అతని నాలుక కొన, ఆమె నాలుకని స్పర్శించింది. రెండింటి మధ్యా స్నేహం కుదిరింది. వెన్నెలతో కూడిన మంచు ఇద్దరినీ అభిషేకిస్తుంది. ఇద్దరిలో మరింత వేడిని రగిలించడానికి, చల్లని గాలి వాళ్ళ శరీరాలని తాకుతుంది. సన్నని వణుకుని, తమకపు వేడితో కప్పేస్తూ, ఒకరిని ఒకరు హత్తుకున్నారు. తన స్తనద్వయం అతని ఛాతీకి హత్తుకోగానే ఎక్కడలేని సిగ్గూ ముంచుకు వచ్చింది ఆమెకు. చటుక్కున అతని నుండి దూరం జరుగుతూ, ఆ మాత్రం దూరమే విరహాన్ని పెంచగా, మళ్ళీ అతుక్కుపోయింది అతన్ని. ఆమె వెన్నుపై నెమ్మదిగా నిమురుతూ, ఆమెని స్వాంతన పరుస్తున్నాడతను. తన్మయత్వంగా అతని మెడవంపులో తల దాచుకుంది ఆమె. తనకు దక్కదూ అనుకున్నప్పుడు ఆత్రం గానీ, సొంతమయ్యాకా, అనుభవమే తప్పా, ఆత్రం ఉండదు కదా. ఆ అనుభవాన్ని తమ మనసులోకి వంపుకుంటూ అలాగే ఉండిపోయారు ఇద్దరూ. మళ్ళీ తూర్పున రవి ఉదయించి, తన ఉషా కాంతులతో పలకరించేంత వరకూ, ఈ లోకం అంటూ ఒకటి ఉందని గుర్తు రాలేదు వాళ్ళకి. ఆ కిరణాల వేడికి ఇద్దరూ విడివడి, ఒకరిని చూసి ఒకరు గుంభనంగా నవ్వుకొని, అక్కడనుండి బయలుదేరారు.

మోహాలని కొత్త వెలుగులతో నింపుకుంటూ, తమ ఊరికి చేరుకున్నారు ఇద్దరూ. ఎలా తెలిసిందో ఏమో, వీళ్ళు వెళ్ళేసరికి ఉష తండ్రి ప్రసాద్ అక్కడకి వచ్చి ఉన్నాడు. అతన్ని చూడగానే, సిగ్గుగా లోపలకి పరుగెత్తింది ఆమె. అమె అలా వెళ్ళిపోతుంటే, ముచ్చటగా చూసాడు సీతారాం. అంతలోనే అక్కడకు వచ్చిన రవిని చూసి, “ఎలా ఉన్నావయ్యా అల్లుడూ?” అని పలకరించాడు ప్రసాద్ గుంభనంగా నవ్వుతూ. రవి పక్క చూపులు చూస్తూ “బావున్నా మావయ్యా..” అని గబగబా వెళ్ళిపోయాడు. వాళ్ళిద్దరి గాభరా చూసి, ముసిముసిగా నవ్వుకున్నారు పెద్దలిద్దరూ. ఇక పెళ్ళికి ముహూర్తాలు పెట్టడమే మిగిలింది.

అందరూ ఆనందంగా రకరకాల పనుల్లో మునిగి ఉన్న వేళ, రవి సెల్ మోగింది. అతను కాల్ ఆన్సర్ చేయగానే, అనుకోకుండా స్పీకర్ మోడ్ లోకి వెళ్ళిపోయింది అది. అవతలనుండి రమణ పలకరించాడు. “ఏంటి మిత్రమా, పెళ్ళి కుదిరిందంట. ఇక ఈ మిత్రులని వదిలేసినట్టేనా!?” అన్నాడు. రవి ఏమీ మాట్లాడకుండా, వింటున్నాడు. “పోనీలే, ఇక ముందు ఎలానూ దొరకవు. ఆఖరిసారి రావచ్చుగా. నీ పెళ్ళి సందర్భంగా పెద్ద ఎత్తునే ఏర్పాటు చేసాం గానా భజానాని. నీ సినిమాతార కూడా వస్తుంది.” అన్నాడు రమణ. బయటకి వినిపిస్తున్న మాటలని వింటున్నారు అక్కడ ఉన్న వాళ్ళందరూ. “ఏంటి మిత్రమా, ఒక్కసారి పలకరించి పోవచ్చుగా. పైగా పేకాటలో ఎప్పుడూ విజయం నీదేనూ..” అన్నాడు రమణ. రవి చిన్నగా నిట్టూర్చి “సరే, వస్తున్నా. ఒక గంట మాత్రమే ఉంటా.” అని కాల్ కట్ చేసాడు. అతని మాటలు విన్న అక్కడి వాళ్ళందరూ షాక్ అయ్యారు. వాళ్ళని మరింత షాక్ కి గురిచేస్తూ, బీరువా నుండి డబ్బులు తీసి అతనికి అందించింది ఉష. అతను ఆమెని చూసి, చిరు నవ్వు నవ్వి, వెళ్ళిపోయాడు.

అక్కడ ఉన్న ముసలాళ్ళిద్దరూ హతాసులైపోయారు. సీతారాం అయితే మరీనూ. “నువ్వు పడ్డ కష్టమంతా బూడిద పాలైపోయిందమ్మా.” అన్నాడు బాధగా. “అతను వెళ్ళడం మాట అటుంచు. నువ్వు డబ్బులిచ్చి పంపడం ఏమిటే?” అన్నాడు ప్రసాద్ కోపంగా. ఉష నవ్వుతూ “మావయ్య బాధ పడుతున్నాడంటే అర్ధం ఉంది నాన్నా. కానీ, నా గురించి తెలిసి కూడా నువ్వు కోప్పడడంలో అర్ధం లేదు. ఆలోచించకుండా నేను ఏ పనీ చేయనని నీకు తెలుసు కదా.” అంది. “ఇందులో నువ్వు ఆలోచించిందేమిటో నాకు అర్ధం కావడం లేదమ్మా.” అన్నాడు ప్రసాద్ విచారంగా. ఉష చెప్పసాగింది.

“ఏ వ్యసనమైనా రహస్యం నుండే ప్రారంభమవుతుంది. తండ్రికి తెలియకుండా రహస్యంగా పేకాట ఆడడం, భార్యకి తెలియకుండా మరో స్త్రీతో సంబంధం పెట్టుకోవడం…ఇలాంటివి. అది పేకాట గొప్పతనం కాదూ, పరాయి స్త్రీ గొప్పతనం కాదూ. నిషిద్దమైనవి చేస్తున్నామన్న ఒక థ్రిల్. అంతే. ఆ థ్రిల్లే అన్నిటికంటే గొప్పది, అంతే చెడ్డది. ఇకపోతే వ్యసనానికి మరో లక్షణం ఉంది. ఎంతసేపైనా తన తోనే ఉంచేసుకుంటుంది. పేకాట అయినా, పరస్త్రీ అయినా. వాటిని మన అదుపులో ఉంచుకోవాలంటే ఒకటే మార్గం. మనం ముచ్చట పడినంత సేపే, వాటిని మనతో ఉంచుకోగలిగే సత్తా పెంచుకుంటే…అవి అలిగి, వాటంతట అవే దూరంగా వెళ్ళిపోతాయి. ఒక గంట మాత్రమే అని చెప్పి వెళ్ళాడుగా రవి. అక్కడకి వెళ్ళడానికి అరగంట, రావడానికి అరగంట, అక్కడో గంట…మొత్తం రెండు గంటలు. వ్యసనం అతన్ని జయిస్తే, రెండు గంటలు గడిచినా రాడు. అతను వ్యసనాన్ని జయిస్తే, సరిగ్గా రెండు గంటల్లో ఇక్కడ ఉంటాడు. వేచి చూద్దాం. వ్యసనం గెలుస్తుందా, రవి గెలుస్తాడా అని.”

అందరూ ఉత్కంఠగా చూడసాగారు. సరిగ్గా రెండు గంటలు గడిచాయి. ఇంటి ముందు ఉన్న గేటులోంచి రవి బైక్ వస్తున్న శబ్ధం వినిపించింది. ఉష గర్వంగా నవ్వింది. తను గెలించిందన్న గర్వం కాదది. తన ప్రియుడు తనని గెలిపించాడన్న గర్వం.

(సమాప్తం.)
 


Possibly Related Threads...
Thread:AuthorReplies:Views:Last Post
  వసంత శృంగార ప్రయాణం .. praveenraj7 2 27,548 05-17-2017
Last Post: sexbaba
  శృంగార మినీ నవల - బూతుశ్రీ. - Part2 boothusree 0 25,671 12-18-2011
Last Post: boothusree
  [Indian] శృంగార మినీ నవల - బూతుశ్రీ.- Part1 boothusree 0 30,543 12-18-2011
Last Post: boothusree