અવની તેને પસાર કરી બેડરૂમ માં ગઈ
અવની તેને પસાર કરી બેડરૂમ માં ગઈ.

બ્રશ કરી અવિનાશ રિયા ભાભી ના રૂમ તરફ ગયો. લાઈટ બંધ હતી અને દરવાજો પણ. નિરાશ થઇ અવિનાશ પોતાના બેડરૂમ તરફ વળ્યો. કિનારે આવી ડૂબનારા વહાણ ના ખલાસી જેવી મનોસ્થિતિ હતી અવિનાશ ની...

બેડરૂમ માં આવી ધીરે રહી તે બેડ પર આડો પડ્યો. અવની પડખું ફરી સુતી હતી. તેની નાઇટી ના ઉપર ના બટન બીડવાના ભૂલી ગઈ હશે એટલે તેના ડાબી બાજુ નું અડધું સ્તન નાઇટી ની બહાર દેખાતું હતું. અવિનાશ હળવે રહી અવની ની નજીક ગયો અને તેના ગાલ પર એક પ્રેમાળ ચુંબન કર્યું.

અવની એ તરત આંખો ખોલી.

“આવી ગયો તું? સોરી...મારી આંખ લાગી ગઈ હતી..દોડાદોડી કરી થાકી ગઈ આજે તો..”

અવિનાશ ના આંખો માં ઉમટેલી મસ્તી ને પારખી ગઈ અવની. ખુબ જ માદકતા થી આળસ મરડતી તે બેઠી થઇ. તેને ખબર પડી ગઈ કે તેના અર્ધ-ખુલ્લા સ્તનો ને જોઈ તેના પતિ ની આંખો માં લાલસા પ્રગટી હતી. ચહેરા પર એક શૈતાની સ્મિત ફરકી ગયું. પોતાનું શરીર સીધું કરી તેણે અવિનાશ ને પોતાના બાહુપાશ માં લઇ પોતાના સ્તનો માં તેનો ચહેરો દબાવી દીધો.

આ પ્રેમી જોડું....પ્રેમ ની મીઠાશ માં ખોવાઈ ગયું અને...અવિનાશે અવની ના ચહેરા ની પપ્પી લીધી. અવનીએ આંખો બંધ કરી દીધી. આ એક રીતે અવિનાશ ને આગળ વધવા માટે નું આમંત્રણ હતું...અવિનાશ હમેશા અવની ની બંધ આંખો ને જરૂર ચૂમતો. એ એહસાસ અવની ને ખુબ જ ગમતો. એ તો જાણે આની રાહ જોઈ રહી હતી. અવિનાશે બહુ જ નાજુકતા થી અવની ની બંધ આંખો ચૂમી અને પછી તેણે પોતાના હોઠ અવની ના હોઠ ઉપર મુક્યા અને શરુ થયું એક પ્રગાઢ ચુંબન...

અવની પણ અવિનાશ ના હોઠો ને ચૂસવા-ચૂમવા લાગી. અવિનાશ હવે હોઠ પર થી હતી થોડો પાછળ ની તરફ ખસી નીચે નમી અવની નું એક સ્તન નાઇટી માં થી બહાર કાઢી ચૂસવા લાગ્યો. અવનીએ ફરી આંખો બંધ કરી લીધી અને અવિનાશ ના દાંત અને હોઠો ના મંદ પ્રહારો ને પોતાની નીપલ પર અનુભવવા લાગી. જેમ જેમ અવિનાશ તેની નીપલ ચુસતો ગયો તેમ તેમ અવની ની અંતરાત્મા એક ગજબ ના ઉત્થાન નો અનુભવ કરી રહી હતી.

શરીર ની રગેરગ માં રહી રહી ને એક અસહ્ય પણ મીઠા દર્દ નો એહસાસ ગોરમ્ભાયો હતો. અવિનાશે અવની ના સ્તનો ને ચુસવાનું ચાલુ રાખ્યું. અવની ની ચૂત ભીની થઇ ગઈ. આખા દિવસ ના થાક છતાંયે અવિનાશ સાથે ના સમાગમ ની ચાહ તેને હજી સુધી પ્રવૃતિરત રાખતી હતી. એની કામોત્તેજના વધતા વધતા હવે સંતુષ્ટિ ની ગહન ખોજ કરી રહી હતી. એને અવિનાશ પાસે સ્તન ચુસાવવું એટલું બધું ગમતું હતું કે તે તેને રોકવા કે ટોકવા નહોતી માંગતી. કેટલોક સમય આમ જ વીતી ગયો. અવિનાશે ખાસ્સા સમય સુધી અવની ના રસદાર સ્તનો નું દુગ્ધ-પાન કર્યું.

અવની: “એક મીનીટ ઉભો રહે....” કહી તે ઉભી થઇ...અને બેડ ના કિનારે થી નીચે ઉતારી. અવિનાશ સામે ઉભા રહી તેણે પોતાની નાઇટી ની નીચે ની ધાર પકડી ઉંચી કરી અને માથા ઉપર થી સરકાવી નાઇટી કાઢી નાખી. સંપૂર્ણ નગ્નાવસ્થા માં તે સંગેમરમર માં થી કોઈ રાજસ્થાની કારીગરે કંડારેલી મૂર્તિ સમાન લાગતી હતી. અવિનાશ એકીટશે તેને જોતો જ રહ્યો.....

પ્રમાણસર ના સ્તન, કમર પર ક્યાંય ચરબી નું નામોનિશાન નહી....વળાંકદાર કમર જે નીચે નિતંબો ની ગોળાઈ સાથે બે સખીઓ ની જેમ ભેગા થઇ જતા હતા...નિયમિત વેક્સિંગ ની આગ્રહી અવની ના શરીર પર ફક્ત ચૂત પર ના આછા વાળ સિવાય ક્યાંય એક રૂંવાટી નું તણખલું સુધ્ધાં નહોતું. અવિનાશ ની નજર હજી પણ તેના શરીર પર થી હટતી નહોતી....
નિયમિત વેક્સિંગ ની આગ્રહી અવની ના શરીર પર ફક્ત ચૂત પર ના આછા વાળ સિવાય ક્યાંય એક રૂંવાટી નું તણખલું સુધ્ધાં નહોતું. અવિનાશ ની નજર હજી પણ તેના શરીર પર થી હટતી નહોતી.

અવની હવે પલંગ ના દીવાલ પર અડતા ભાગ પર પોતાની પીઠ ટેકવી બેસી ગઈ. પોતાના બંને હથેળીઓ થી તેના સ્તનો ને નીચે થી પંપાળતા તે બોલી “ શું વાત છે..!! આજે તો મને બહુ પ્રેમભરી નજરે જોઈ રહ્યા છો ને કઈ...”

અવિનાશે એક પળ વિચાર્યું અને પછી બોલ્યો “આજે તો કયામત લાગે છે તું અવની....બપોરે પલળી ને આવી ત્યાર થી તને જોઈ રહ્યો હતો....તને જોઈ એવી ઈચ્છા થઇ આવી હતી કે તને ત્યાં ને ત્યાં જ....”

અવિનાશ સરકી ને અવની ની નજીક ગયો અને બેઠેલી અવની ના ખોળા માં માથું મૂકી સુતા સુતા તેના સ્તનો ને નાના બાળક ની જેમ ચૂસવા લાગ્યો. અવની એ વહાલ થી પોતાની આંગળીઓ અવિનાશ ના માથા માં ફેરવવા લાગી. અવની નો આ સ્પર્શ અવિનાશ ને સ્વર્ગીય આનંદ અર્પતો હતો. તે આંખ મીંચી પડી રહ્યો...અવનીએ ધીરે રહી ને અવિનાશ ના ગાલ પર એક હળવું ચુંબન કર્યું ત્યારે તેના ખુલ્લા વાળ ની લહેરાતી ઝુલ્ફો માં અવિનાશ નો ચહેરો ઢંકાઈ ગયો.

અવની ના જે સ્તન ની નીપલ અવિનાશ ચૂસી રહ્યો હતો તેને એક પળ માટે છોડી તે બોલ્યો “યાદ છે અવની..! એ દિવસો....જ્યારે સાંજ ના સમયે આપણે રાજપીપળા ના જંગલો માં ફરવા જતા..!! “

અવની: “વાત જ ના કરીશ, અવિનાશ..બસ એ જ એહસાસ ને ફરી ફરી માણવો છે મારે...”

હોઠ હોઠ ને ચૂમતા રહ્યા....પોતાના કેશ ની ઘટા માં ખોળા માં સુતા અવિનાશ ને છુપાવી... “ક્ષણો ની સદીઓ માં” બંને પ્રેમી-પંખીડાઓ જાણે ખોવાઈ ગયા.................

અવની એ બહુજ ધીમા, હળવા અને મધુર સુરીલા સ્વર માં અવિનાશ ને પૂછ્યું......

“નેહા ને ચોદવા માં મજા આવી?”

અવિનાશ ના તો હોશ ઉડી ગયા....ગભરામણ થઇ ગઈ એને...અવની ને કેવી રીતે ખબર પડી કે તેણે નેહા ને આજે ચોદી હતી..!!! તેની બેચેની અને કપાળ પર બાઝેલા પ્રસ્વેદ બિંદુઓ ને જોઈ અવની હસી પડી અને પોતાનો ચહેરો ઉપર કરી પોતાના વાળ ને ખસેડ્યા અને અવિનાશ ને કહ્યું..

“મારા વહાલા પતિદેવ....મારા ડાબા સ્તન ને તો ચૂસી ચૂસી ખાલી કરી નાખ્યું....હવે જરા જમણી બાજુ વાળા ને પણ ચાન્સ આપો...” આમ કહી અવની એ પોતાનું જમણું સ્તન પોતાના હાથ વડે નિર્દેશિત કરી અવિનાશ ના મુખ સુધી પહોચાડ્યું...જાણે કોઈ બાળક ને ધવડાવતી હોય...
આમ કહી અવની એ પોતાનું જમણું સ્તન પોતાના હાથ વડે નિર્દેશિત કરી અવિનાશ ના મુખ સુધી પહોચાડ્યું...જાણે કોઈ બાળક ને ધવડાવતી હોય...

અવિનાશે અવની ના હાવભાવ જોયા....તેના ચહેરા પર શૈતાની સ્મિત રમી રહ્યું હતું... જમણા સ્તન ની ડીંટડી ને પોતાના મુખ માં લઇ ચુસતા ચુસતા અવિનાશ બોલ્યો “તું કઈ રીતે કહી શકે કે મે નેહા ને આજે ચોદી જ છે?? નેહા એ કહ્યું તને?”

અવની ખડખડાટ હસી પડી.... “પકડાઈ ગયો ને...!! હું જાણતી જ હતી...તું મારા થી છુપાવી નહી શકે....ઉમ્મ્મ્મ....તું છેજ એટલો સીધો ને...ચાહે તોય છુપાવી ના શકે...અને તું ના કહે તો પણ તારા હાવભાવ થી હું પારખી જાઉ...તારી આ જ અદા ની તો આશિક છું હું મારા વહાલા પતિદેવ..!! દરેક પત્ની પોતાના પતિ ને બરાબર જાણતી હોય છે....કહે છે ને...કે પત્ની નું નાક કુતરાઓ કરતા પણ તેજ હોય છે...જબરદસ્ત સુંઘવાની ક્ષમતા હોય છે અમારી...બપોરે ક્લીનીક પર આવી ત્યારે તારી અને નેહા ની આંખો માં સાફ સાફ વંચાતું હતું કે તમે બંનેવે મળી ને ચોરી કરી છે...!! અને અમે અચાનક આવી ગયા એમાં તમે બંને જાણે રંગેહાથ ઝડપાઈ ગયા....!! મારી શંકા ને માન્યતા ત્યારે મળી જ્યારે મે અંદર જઈ ચેકપ ટેબલ જોયું...ટેબલ ની ચાદર આખી ચોળાઈ ગઈ હતી...જાણે કોઈ એ એના પર કુશ્તી લડી હોય...હવે પ્લીઝ ડાર્લિંગ....મને ડીટેઈલ માં કહે ને....કેવી રીતે ચોદી નેહા ને..! હા એક વાત કહી દઉં...તારી પસંદ ની દાદ દેવી પડશે...જબરદસ્ત માલ છે નેહા..!! અને વ્યક્તિ તરીકે પણ બહુ સારી છે....મે તો એને ઘરે આવવાનું આમંત્રણ પણ આપી દીધું છે...દોસ્તી થઇ ગઈ છે અમારી... હવે બોલ ને....!!! મારા તારા મોઢે બધું જ સાંભળવું છે....!!!”

અવિનાશ આશ્ચર્ય માં ગરકાવ થઇ ગયો..જો કે તેનો ડર હવે નીકળી ગયો હતો...એ સમજી ગયો કે આ સ્ત્રીઓ બહુ પહોચેલી માયાઓ હોય છે... ખાસ કરી ને પત્નીઓ...એમની સામે કોઈ વાત છુપી ના રહી શકે....અને એમાંય અવની તો વળી જુદી જ માટી ની બનેલી હતી...પહેલા તો એને પતિ ની બેવફાઈ અને બીજી સ્ત્રીઓ સાથે કરેલી મજા ની વાતો સાંભળી સાંભળી ચોદાવવા માં મજા આવતી હતી...અને આવું કરવા માટે તે પોતાને ઉત્તેજિત પણ કરતી રહેતી..અને સાથે તે પણ ધ્યાન રાખતી કે તેનો પતિ આ બધી જ વાતો તેને કહે... છુપાવે નહી....ઉત્તર વગર ના ઉખાણા જેવી હતી અવની...તેની ઉત્સુકતા જોઈ એવું લાગતું હતું કે તેને નેહા ને ચોદવાની વાત સાંભળવા માં એટલી મજા આવતી હતી જેટલી અવિનાશ ને નેહા ને ચોદતા વખતે પણ ના આવી હોય..! અવની અત્યાધિક આતુર હતી સવાર નો કિસ્સો સાંભળવા માં...તેના ચહેરા ની ચમક, તેની સાંભળવાની લાલસા અને જીજ્ઞાસા દર્શાવતી હતી.

અવિનાશે વિસ્તાર પૂર્વક....નેહા ને ચોદવાની ક્ષણેક્ષણ વર્ણવી...
અવિનાશે વિસ્તાર પૂર્વક....નેહા ને ચોદવાની ક્ષણેક્ષણ વર્ણવી...

એ દરમિયાન અવનીએ અવિનાશ ના બધા જ વસ્ત્રો ઉતરાવી નાખ્યા. બંને નગ્ન શરીરો અંદરોઅંદર મળેલા હતા અને એક બીજા ને આગોશ માં....એક બીજા ના શરીર ની ગરમી ને માણતા...સીસકારા નાખતા...અવનીએ પોતાના પતિ નો લોડો પોતાની ચૂત માં ઘુસાડી તેની ઉપર સવાર થઇ ગઈ...

અવની: “અવિનાશ...આવી જ રીતે બીજી વાર મોકો મળે તો નેહા ને તારી ઉપર ચડાવજે...આહ્હ...” કહી અવનીએ પોતાના કુલ્હા અવિનાશ ના કડક ડંડા ની ઉપર જોર જોર થી હલાવવા ના શરુ કર્યા...તેના મુખ માં થી હળવા સીસકારા અને ઉન્હ્કારા નીકળતા હતા...અવિનાશ ને અવની ના હલનચલન થી નાચતા અને ઉપર નીચે થતા સ્તનો ને જોઈ...પોતાની પત્ની ના મોઢે નેહા ને ચોદવાની વાતો સાંભળી...અંદર ને અંદર....બહુ મજા આવી રહી હતી...

અવિનાશ ના વૃષણો માં હજી વીર્ય નો ભરાવો થઇ જ રહ્યો હતો...કલાક પહેલા રિયા ભાભી નું બીપી ચેક કરતી વખતે તેનું વીર્ય-વિસર્જન એક વાર તો થઇ ગયું હતું......

પોતાના પતિ ને આમ ચોદતા ચોદતા....અવની ઉત્તેજના ના ચરમ-આવેશ માં પહોચી રહી હતી...

અવિનાશ પર કુદતા કુદતા તેના નિતંબો ની થપાટ અવિનાશ ની જાંઘો પર પડવાના અવાજો આખા રૂમ માં ગુંજી રહ્યા હતા. જોર થી શ્વાસ લઇ ભારેખમ અવાજે બોલી અવની.. “અવિનાશ...!! બોલ ને...આવી રીતે ચોદીશ ને નેહા ને...બરાબર ની ચોદ્જે...ઘસી ઘસી ને...આહ્હ....ઉઈઈ માં....હાય...ઉહ્હ્હ...બહુ જ મજા આવે છે....!!”

અવની સળંગ બે વાર સ્ખલિત થઇ ચુકી હતી...અને હવે ત્રીજી વાર ની તૈયારી માં હતી. અવિનાશે પોતાના બંને હાથ વડે તેના સ્તનો ને પકડી રાખ્યા હતા...વારે વારે તે સ્તનો ને મસળતો અને નીપલો ને આંગળી ની ચપટી માં ભરી દબાવતો...તે પોતાની કમર ઊંચકી ઊંચકી ને અવની ના પ્રહારો ની તીવ્રતા વધારવામાં મદદ પણ કરતો...ઉત્તેજના ની ચરમ-સીમા ની નજીક પહોચતા તે બોલ્યો.. “હા...આમ જ ....આમ જ...ચોદીશ અને ચોદાવીશ નેહા પાસે....પણ અવની...તારા જેવી આગ તેના માં નથી...આહહ્હ....અવની....આઆઆહ્હહ્હ....” બંને એક સાથે સ્ખલિત થયા...

અવની અવિનાશ ના શરીર ઉપર જ ઢગલો થઇ પડી....અવિનાશ ને ચૂમી ને બોલી “મને ખબર હતી...તું મારી ચૂત ના ભડકા થી બચી નહી શકે. હું ઈચ્છું ત્યારે તને ઉત્તેજિત કરી શકું છું....એટલે જ તો તને આઝાદી આપવા માં મને બિલકુલ ખચકાટ નહોતો થયો..જેને મરજી પડે તેને ચોદ તું...પણ મને પણ આમ જ ચોદ્તો રહેજે...ઉમ્મ્મ્મ....”

“મજા આવી ગઈ આજે તો...” બંને લગભગ સાથે જ બોલ્યા...અને હસી પડ્યા.....
આછા ક્રીમ કલર ના ઝીણા પડદા માં થી આવતો તડકો સવાર ની આલબેલ પોકારતો હતો. માર્બલ ફલોરીંગ પર પડી ચમકી ને પરાવર્તિત થતો તડકો ધીરે ધીરે રિયાભાભી ને જાણે જગાડી રહ્યો હતો. ખજુરાહો ના કોઈ શિલ્પ સમાન ભાસતું તેમનું શરીર...પોતાના પૂર્ણ ખુમાર માં પલંગ પર આડું પથરાયેલું હતું. ઘુટણ થી થોડી ઉપર ચડેલી ગયેલા પેટીકોટ અને સાડી....પાલવ વિખરાયેલો...બ્લાઉઝ માં અડધા કેદ અને અડધા આઝાદ સ્તનો....ઝુલ્ફો ની ઘટા આખા રૂપાળા ચહેરા પર પથરાયેલી...અને પર્વતો વચ્ચે થી પસાર થતી નદી જેવા તેમના કમર ના વળાંકો....આહ...શું માદક દ્રશ્ય હતું...પુરુષો માં ઉન્માદ અને સ્ત્રીઓ માં ઈર્ષા જગાવે તેવું....

પ્રકાશ ની તીવ્રતા માં વધારો થતા...ધીરે ધીરે આંખો પટપટાવી ને રિયા ભાભી એ આંખો ખોલી..પણ તડકા થી અંજાઈ ને તરત પાછી બંધ કરી દીધી. બંધ આંખે જ તે પોતાના પલંગ પર બેઠા થઇ ગયા...આંખો ચોળી ને મદહોશી ભરી આળસ મરડી....તે ઉભા થયા...અને બાથરૂમ માં નિત્યકર્મ પતાવવા ગયા.

બ્રશ કરતા કરતા તે ગઈ કાલ રાત ની ઘટના ને વાગોળવા લાગ્યા. થોડું વિચિત્ર અને અડવી લાગણી થઇ કાલ માટે...વળી પાછી કૈક ખોટું કર્યા ની લાગણી જાગૃત થવા લાગી...તેને ખરેખર તો પોતાની જાત માટે આશ્ચર્ય થતું હતું....કે હમેશા આવું વિચારવા છતાંયે...જ્યારે સામીપ્ય ની ક્ષણ આવે છે ત્યારે મગજ વિચારવા નું બંધ કરી તમામ બંધનો ને ફગાવી દે છે.

એક નિશ્વાસ નાખી ને તેમણે નાહવાની તૈયારી કરી. સાડી, બ્લાઉઝ, પેટીકોટ, બ્રા અને પેન્ટી....બધું જ એક મીનીટ ની અંદર બાજુ માં ઢગલો થઇ પડ્યા હતા. આદમકદ ના અરીસા સામે રિયાભાભી સંપૂર્ણ નગ્નાવસ્થા પોતાના આકર્ષક શરીર ને નિહાળી રહ્યા. પોતાના સ્તનો ઉપર થી ફરતો હાથ..પેટ ઉપર થી કમર ઉપર થઇ નિતંબો પર જઈ અટક્યો....આવું કોમળ, સુંદર અને માદક શરીર...કોઈ પણ પુરુષ ને શરણે આવવા મજબુર કરી દે તેવું તેનું રૂપ...જેની પાસે તેને ભોગવવાનો કાયદેસર હક હતો...તેને કેમ સહેજ પણ ગમતું નહી હોય...!!!

અનાયાસે જ મયંક નો વિચાર આવી જતા તેના મોઢા માં કડવાશ આવી ગઈ. દિવસ ની શરૂઆત તેના વિચાર થી કરવાની કોઈ જ ઈચ્છા નહોતી ભાભી ને. વિચારો ખંખેરી ને તે બાજુ માં પડેલા પાસા આકાર ના બાથીંગ ટેબલ પર જઈ બેઠા. હેન્ડ-હેલ્ડ શાવર ને ચાલુ કરી શરીર ને ચારે બાજુ થી પલાળવા લાગ્યા..

“અવિનાશ સાથે થયું તેમાં કઈ જ ખોટું નહોતું...” તે સ્વગતે બોલ્યા... “એક સ્ત્રી તરીકે ની મારી શારીરિક જરૂરીયાતો, જો મારો પતિ સક્ષમ હોવા છતાં પૂર્ણ કરવા ના ઈચ્છતો હોય તો મારે પણ કોઈ બંધન માં રહેવાની શી જરૂર....”

પોતાની જાત સામે જેમ કેસ લડી જીતી ગઈ હોય તેવી આનંદ ની લાગણી થઇ ભાભી ને... હવે તેમનું મગજ અવિનાશ ને પામવા માટે ની તરકીબ વિચારવા લાગ્યું. અવની આસપાસ હોય ત્યારે નાના-મોટા અડપલા થી વિશેષ કઈ થઇ શકે તેમ નહોતું....કે પછી અવિનાશ માં એટલી હિંમત નહોતી...ક્લીનીક માં પણ અવની હોય અને ઘરે પણ....
“અવિનાશ સાથે થયું તેમાં કઈ જ ખોટું નહોતું...” તે સ્વગતે બોલ્યા... “એક સ્ત્રી તરીકે ની મારી શારીરિક જરૂરીયાતો, જો મારો પતિ સક્ષમ હોવા છતાં પૂર્ણ કરવા ના ઈચ્છતો હોય તો મારે પણ કોઈ બંધન માં રહેવાની શી જરૂર....”

પોતાની જાત સામે જેમ કેસ લડી જીતી ગઈ હોય તેવી આનંદ ની લાગણી થઇ ભાભી ને... હવે તેમનું મગજ અવિનાશ ને પામવા માટે ની તરકીબ વિચારવા લાગ્યું. અવની આસપાસ હોય ત્યારે નાના-મોટા અડપલા થી વિશેષ કઈ થઇ શકે તેમ નહોતું....કે પછી અવિનાશ માં એટલી હિંમત નહોતી...ક્લીનીક માં પણ અવની હોય અને ઘરે પણ....

વિચારો માં ને વિચારો માં તેમણે નાહી લીધું. બહાર રૂમ માં આવી તેમણે પોતાની ગમતી મોરપીચ્છ કલર ની સાડી અને લાલ કલર ની લેસી બ્રા ઉપર ડીઝાઈનર બ્લાઉઝ પહેર્યા.

બહાર નીકળી તે કિચન તરફ ગઈ....ત્યાં થી અવિનાશ-અવની ની વાતો નો અવાજ આવી રહ્યો હતો. ટેબલ પાસે આવી તેણે બન્ને ને “ગુડ મોર્નિંગ...” કહ્યું અને પછી અવિનાશ ની બાજુ ની ખુરશી પર બેસી ગયા.

“અરે ભાભી...ઉઠી ગયા તમે...? સુઈ રહેવું હતું ને..!!” અવની બોલી

“હા ભાભી....તમે અહી ફ્રેશ થવા આવ્યા છો તો પછી રીલેક્સ કરો...” અવિનાશે ભાભી તરફ માથા થી કમર સુધી નજર નાખી જોયું... એક તો કમનીય કાયા અને ઉપર થી કમાલ ની ડ્રેસિંગ સેન્સ... વાહ.!!

સફરજન અને કીવી ફ્રુટ ની ઝીણી કતરીઓ અને કોર્ન-ફ્લેક્સ મિક્સ કરેલા બાઉલ માં જાર માં થી દૂધ રેડતા રેડતા ભાભી મુસ્કુરાવા લાગ્યા.

“અરે..હું તો રોજ કરતા મોડી જ ઉઠી છું...આ ટાઈમે તો હું વોક લઇ, તૈયાર થઇ કોલેજે પહોચી ચુકી હોઉં છું....અને અહી બીજું શું કામ છે....આરામ જ છે ને..”

“ભાભી...મારે અને અવિનાશે આજે એક ખાસ કામ થી વડોદરા જવું પડશે....પાછા આવતા સાંજ પડી જશે...” સેન્ડવીચ નો એક ટુકડો મોઢા માં મુકતા બોલી અવની...

“હા ભાભી...હોસ્પિટલ નું પાછળ નું બિલ્ડીંગ બનાવી રહ્યા છે....કંસ્ટ્રક્શન તો ચાલુ થઇ ગયું છે...અને પ્લાનીંગ કરતા બજેટ વધી જાય તેમ છે....સો વી આર ગોઈંગ તો ગેટ અ લોન ફ્રમ બેંક”

“ઓઓઓહ્હ...વેલ...તો પછી તમે મયંક ને કેમ વાત નથી કરતા...આઈ એમ સ્યોર હી કેન હેલ્પ..”

“વેલ....ભાભી હું મારી જાતે જ આ બધું કરવા ઈચ્છું છું...તમને તો ખબર છે...મે ક્યારેય ડેડ પાસે પણ હાથ નહોતો ફેલાવ્યો...અને આ કોઈ મોટી વાત નથી...બેંક માંથી આસાની થી લોન મળી જશે...”

“અવિનાશ સાચું કહે છે ભાભી....આજે બેંક મેનેજર સાથે મીટીંગ છે...પ્રોજેક્ટ રીપોર્ટ...કેશ ફ્લો ડોક્યુમેન્ટ્સ અને બીજા કાગળ લઇ પહેલા સી.એ. પાસે અને પછી તેની જોડે બેંક મેનેજર ને મળવા જવાનું છે. સાંજ તો પડી જ જશે આવતા આવતા.... તમે એકલા રહેશો કે પછી......”અવની વાત કહેતા કહેતા અટકી ગઈ...

“તમે ચાહો તો અમારી જોડે આવો નહી તો પછી કાર લઇ ને કયાંક ફરી આવો...”

“ના ના...તમે બંને જઈ આવો....હું અહી જ રીલેક્સ કરીશ...કંટાળો આવશે તો ભરુચ આંટો મારી આવીશ..”

“એઝ યુ વીશ....સાંજે વહેલા આવી જઈએ તો વી વિલ હેવ ડીનર ટુગેધર નહી તો પછી તમે જમી લેજો...” અવની

“ઓકે અવની...મારી ચિંતા ના કરીશ...”

અવની-અવિનાશ ઉભા થયા...અને ઝડપ થી પોતાની બેગ લઇ ઘર ની બહાર નીકળી ગયા. કાર ની ઘરઘરાટી દૂર જતી સંભળાઈ અને પછી ગેટ બંધ થવાનો અવાજ આવ્યો.
અવની-અવિનાશ ઉભા થયા...અને ઝડપ થી પોતાની બેગ લઇ ઘર ની બહાર નીકળી ગયા. કાર ની ઘરઘરાટી દૂર જતી સંભળાઈ અને પછી ગેટ બંધ થવાનો અવાજ આવ્યો.

ફરી એકલતા ઘેરી વળી રિયા ભાભી ને...

તે પોતાના રૂમ માં ગયા અને ટીવી ચાલુ કરી ને જોવા બેઠા પણ રસ ના પડ્યો. ઉભા થઇ વળી તે બહાર ગાર્ડન માં આવ્યા અને ગેટ ની જમણી બાજુ ના ગેરેજ માં અવની ની કાર વોશ થઇ રહી હતી...અવિનાશ અને અવની પાસે અલગ અલગ કાર હતી. કાર પર પાણી નો જેટ-સ્પ્રે મારી સાફ કરતી વ્યક્તિ રિયા-ભાભી ને જાણીતી લાગી. તેમણે નજીક જઈ જોયું. અરે આ તો રઘુ હતો...!!!

દસ વર્ષ પહેલા રઘુ મયંક ની કાર નો ડ્રાયવર હતો. ચાળીસેક ની આસ પાસ ની ઉમર છતાં કાઠું કોઈ પણ જવાન ને શરમાવે તેવું મજબુત હતું. ઉમર કરતા નાનો લાગતો હતો રઘુ અને એટલે જ તેને સૌ તુંકારે બોલાવતા.....રિયા પણ...

આંખ ના પલકારા માં રિયા સમક્ષ એક દાયકા પહેલા ની એ ઘટના ચિત્રપટ ની જેમ દોડી ગઈ. મયંક સાથે એક પાર્ટી માં ગઈ હતી એ. એક ડોક્ટર ની ફેરવેલ પાર્ટી હતી...શરાબ ના દોર પર દોર ચાલી રહ્યા હતા....અને રિયા પણ પોતાનો ગ્લાસ ભરી બેઠી હતી...ઈર્ષા થી સળગતી....ડોક્ટરો ની પત્નીઓ વચ્ચે કનૈયા ની જેમ ઘેરાયેલા મયંક ખુબ જ આનંદ માં જોઈ તે બળી ઉઠી હતી....થોડી વાર પછી તો સંગીત ના તાલે મયંક એક વયસ્ક મહિલા તબીબ ની કમર માં હાથ નાખી ડાંસ કરવા લાગ્યો. પેલી એ પોતાનું માથું મયંક ના ખભા પર ઢાળી દીધું હતું અને બીજા હાથે તે ક્યારેક અછડતો મયંક ના લન્ડ ને પેન્ટ ઉપર થી જ સ્પર્શ કરી લેતી હતી. એક પછી એક ૫ ગ્લાસ શરાબ ના ગટગટાવી ચુકી હતી. નશો અને આવેશ હવે તેની પરાકાષ્ઠા એ પહોચતા તે મયંક ને બધા ની વચ્ચે એક તમાચો મારવાની તીવ્ર ઈચ્છા થી તે ઉભી થઇ...અને ત્યાં જ ફસડાઈ પડી....તે બેભાન નહોતી થઇ પણ ઉભા થઇ શકવાની સ્થિતિ માં નહોતી...

બધા જ દોડી આવ્યા ત્યાં અને ક્ષોભ અનુભવતા મયંકે તેને ઉભી કરી...અને પોતાના ડ્રાઈવર રઘુ ની મદદ થી ગાડી માં સુવડાવી તેને ઘરે પહોચાડવા કહ્યું. મુરખ પત્ની માટે થઇ પોતાની પાર્ટી બગાડવા નહોતો માંગતો મયંક. ઉલટા નું રિયા ના જતા રહેવા થી હળવાશ અનુભવી રહ્યો હતો.

આ બાજુ રિયા કાર ની પાછલી સીટ ઉપર સુતા સુતા દારુ ના નશા માં ધૂત મયંક ને ગાળો ભાંડી રહી હતી....અને રઘુ એક્સીલરેટર પર પગ દબાવી બને તેટલા જલ્દી રિયા ને ઘર પહોચાડી દેવા માંગતો હતો.

ઘર ના મેઈન ડોર પાસે ગાડી રીવર્સ માં પાર્ક કરી રઘુ એ પહેલા તો બારણું ખોલ્યું અને પછી કાર માં થી રિયા ને ઉતારી અંદર લઇ ગયો.... રિયા નો બબડાટ હજી પણ ચાલુ જ હતો...

“સમજે છે...શું....ત્..ત..તેના મન માં સાલો....મમારી સામે જ બીજા બૈરાઓ જોડે......અહી ઘર ના ચોપડા...કોરા પડ્યા છે...અને એ હરામી બહાર હિસાબો લખવા જાય છે...સાલો ચુ.....”

“મેડમ તમે પ્લીઝ અંદર ચાલો...ને સુઈ જાવ....”

રઘુ ના ખભા પર લટકતા લટકતા તે બેડરૂમ સુધી ચાલવા લાગી....તેનું એક સ્તન સતત રઘુ ના હાથ જોડે ઘસાતું હતું...તેના સાડી નો પાલવ જમીન પર ઘસડાઈ ને આવતો હતો અને સાડી તો બસ ઉતારવાની જ તૈયારી હતી...રિયા ના બગલ માં થી આવતી પરસેવા-મિશ્રિત પરફ્યુમ ની માદક ખુશ્બુ અને તેમના સ્તનો નો સ્પર્શ....રઘુ થી તો રહેવાતું નહોતું છતાંયે એક નોકર તરીકે ની પોતાની મર્યાદાઓ સમજી તેણે પોતાની જાત ને રોકી...
રઘુ થી તો રહેવાતું નહોતું છતાંયે એક નોકર તરીકે ની પોતાની મર્યાદાઓ સમજી તેણે પોતાની જાત ને રોકી...

બેડરૂમ ની અંદર જઈ રિયા ભાભી ને સુવડાવી તેમના પગ માં થી સેન્ડલ કાઢ્યા. સેન્ડલ કાઢતી વખતે તેમના ઘુટણ સુધી સાડી ઉપર ચડી ગઈ....તેમના ગોરી ગોરી પીંડીઓ અને અંદર થી થોડોક જાંઘ નો પ્રદેશ દેખાતા રઘુ ના પરસેવા છૂટી ગયા.

અચાનક શું થયું તે રિયા બેઠી થઇ અને રઘુ ને બાથ ભરી લીધી...

“આ શું કરો છો મેડમ....” રઘુ બઘવાઇ ગયો...

“એ કરી શકે છે તો હું કેમ નહી....હું અહી તરસી રહી છું ત્યારે તે બીજી રાંડો ની કમર માં હાથ નાખી ઝ્લતો હશે....આવ રઘુ...મારી આગ આજે તું બુઝાવી દે...”

“મેડમ...છોડો મને...હું તો નોકર માણસ છું....શેઠ ને ખબર પડશે તો મારી નાખશે મને”

“તારા શેઠ ની તો હમણાં કહું એ....પાર્ટી માં એ શું કરે છે એ તો ખબર જ હશે ને તને..” શરાબ નો નશો હવે રિયા ના માથે ચડી બોલી રહ્યો હતો...

“આવી જા રઘુ....અને બુઝાવી દે મારી આગ.....” રિયા ભારે અવાજે ઘુરકિયા કરી રહી હતી...

આમ કહી તેણે બ્લાઉઝ ના બટનો ખોલી અને બ્રા પણ કાઢી નાખી. સાડી તો ક્યારની કાઢી ચુકી હતી તે....પેટીકોટ કાઢવાનો એક બે વાર પ્રયત્ન કર્યો પણ નશા માં હોવા ના કારણે નાડું ખોલી ના શકી..

“ખોલ આ...” રઘુ ને હુકમ કરતા કહ્યું...

“ના મેડમ ના....મારા થી આવું ના થાય...” રઘુ કરગરતો બોલ્યો

આગળ વધુ જીભાજોડી કર્યા વગર તેણે રઘુ ને બળજબરી થી પોતાની ઉપર ખેચી લીધો અને પોતાના ખુલ્લા સ્તન જોડે રઘુ નું શરીર ઘસવા લાગી. આવેશ માં આવી તેણે રઘુ નું શર્ટ ફાડી નાખ્યું અને રઘુ ના ખભા પર અને ગળા પર બચકા ભરવા લાગી.

આવા સુંદર શરીર ના સ્પર્શ પછી પણ ચલિત ના થાય તેવો કોઈ સંત નહોતો રઘુ. તે પણ હવે આસ્તે આસ્તે રિયા ના ખેલ માં સાથ પુરાવા માંડ્યો. રિયા ની ચૂત ના દર્શન કરવા માટે તેણે પેટીકોટ નું નાડું ખોલવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ રિયા એ પહેલા બહુ જ જોર થી ખેચ્યા હોવાના કારણે નાડું ગંઠાઈ ગયું હતું. બેસી ને ગાંઠ ઉકેલવા જેટલી ધીરજ બંને માંથી કોઈ ના માં નહોતી. એટલે રઘુ એ પેટીકોટ ને કમર સુધી ઊંચું લઇ લીધું અને પેન્ટી સરકાવી ને કાઢી લીધી. તે પાગલ બની તેના અંગેઅંગ ને ચૂમવા લાગ્યો. ધીરે થી રિયા ની જાંઘો પહોળી કરી ને તેને નજર નાખી તો તેને જાણે સ્વર્ગ નો દરવાજો દેખાઈ ગયો. કાળા વાળ ની વચ્ચે ગુલાબી ચૂત ના તરસ્યા હોઠ જાણે તેને આમંત્રણ આપી રહ્યા હતા.

રિયા ની ચૂત હવે રસ ની ધાર કરવા લાગી હતી. ચૂત ના વાળ હવે સંપૂર્ણ પલળી ગયા હતા. વાસના ની આગ માં તરફડતા ગાંડ ઉછાળી ઉછાળી ને રઘુ પાસે ચૂત ચટાવતી હતી. રઘુ નો આખો ચહેરો રિયા ના ચૂત રસ વડે ખરડાઈ ચુક્યો હતો. રઘુ હવે ઉભો થયો. રિયા ના પગ ઘુટણ થી વાળી તે બે પગ વચ્ચે ગોઠવાયો. રિયા ની ચૂત પહોળી થઇ બહાર આવી અને મોઢું ફાડી લોડો ની રાહ જોતી ઉભી રહી. રઘુ એ લેંઘા માં થી તેના લોખંડી લન્ડ નું ટોપકું બહાર કાઢ્યું અને રિયા ની ખુલ્લી ચૂત ના મુખ પર મુક્યું અને એક ઝાટકે અંદર નાખી દીધું.

શરાબ હવે તેનો અસર દેખાડી રહી હતી. રઘુ ધનાધન ધક્કા મારી રહ્યો હતો એ દરમિયાન તેને ધ્યાન પણ ના રહ્યું કે રિયા ક્યારે ઊંઘ માં સરકી ગઈ. રઘુએ એક ચિત્કાર સાથે રિયા ની ચૂત માં વીર્ય સ્ખલન કર્યું અને ઊંઘતી રિયા ઉપર ચાદર ઓઢાડી તે બહાર આવ્યો.

પાસે ના ટેબલ પર કાર ની ચાવી મૂકી અને ઘર નો મુખ્ય દરવાજો બંધ કરી જતો રહ્યો....કાયમ માટે..!!

એ પછી રઘુ ક્યારેય ના દેખાયો....
“કેમ છો મેડમ?”

રિયા જાણે સ્વપ્ના માં થી બહાર આવી હોય તેમ પોતાનું માથું ધુણાવી ભાન માં આવી..રઘુ ને જોઈ પ્રથમ તો તેની સામે અંખ મિલાવવા ની હિંમત ના થઇ...પણ પછી તેને રઘુ ના રૂપ માં પોતાની આઝાદ જીંદગી નો વધુ એક રસ્તો દેખાયો અને તે મુસ્કુરાઈ ઉઠી..

“અરે રઘુ તું....”

“હા મેડમ...૭ વર્ષ થી દુબઈ માં નોકરી કરતો હતો....પછી પાછો આવ્યો...અને અહી લાગી ગયો. અવિનાશ સાહેબ ને તો પહેલે થી ઓળખતો જ હતો એટલે...”

રઘુ એ સિફત થી પાછલી ઘટનાઓ નો ઉલ્લેખ કરવાનું ટાળ્યું અને રિયા ને પણ તેમ કરવું જ ઠીક લાગ્યું. ધીરે ધીરે રિયા મન માં ચોકઠાં ગોઠવવા લાગી હતી. રઘુ નો ઉપયોગ કરવો અવિનાશ ની સરખામણીએ વધુ સરળ હતું. ઓચિંતા નો રઘુ તેને અવિનાશ ના વિકલ્પ તરીકે બહુ આકર્ષક લાગવા લાગ્યો. તેણે ધીરે ધીરે પોતાના પ્યાદા ગોઠવવા માંડ્યા.

“આવ રઘુ....ગાર્ડન માં બેસી ને વાતો કરીએ....” રિયા ભાભી ગાર્ડન તરફ ચાલવા લાગ્યા.

રઘુ એ જોયું તો ઘરે કોઈ નહોતું અને વોચમેન પણ બીડી લેવા બહાર ગયો હતો એટલે નિસંકોચ તે રિયાભાભી ની પાછળ પાછળ ગયો.

“તું તો પછી દેખાયો જ નહી ને....” હિચકા ઉપર ઝૂલતા રિયા ભાભી એ લોન માં નીચે બેઠેલા રઘુ ને પૂછ્યું...
આટલી જલ્દી આ વાત નીકળશે એવી આશા નહોતી રઘુ ને....તે નીચું જોઈ ગયો...

“અરે બોલ ને....મોઢા માં મગ ભર્યા છે કે શું...” થોડા ગુસ્સા સાથે બોલી રિયાભાભી...તે જાણતા હતા કે રઘુ ને ખોલવો જરૂરી હતો...અને તે એમ તો જલ્દી થી નહી ખુલે...એના માટે થોડો ગુસ્સો કરવો પણ જરૂરી હતું....

“જી.....મેડમ...!!” રઘુ હજી વાત કરવાની હિંમત ભેગી નહોતો કરી શક્યો....

“એ દિવસ પછી....હું મારા ગામ જતો રહ્યો...૨ મહિના ખેતી કરી...પછી મારો એક મિત્ર જે દુબઈ નોકરી કરતો હતો...તેનો કોન્ટેક્ટ થતા હું ત્યાં નોકરીએ લાગ્યો...૭ વર્ષ નોકરી કરી પછી દેશ પાછો આવ્યો...મયંક શેઠ તો અમેરિકા જતા રહ્યા એવી ખબર પડી એટલે પછી અવિનાશ શેઠ પાસે કામ માગવા આવ્યો...અને અહી લાગી ગયો”

“હમ્મ્મ્મ......” રીયાભાભી ફક્ત એટલું જ બોલ્યા...પછી થોડું વિચારી ને ફરી બોલવાનું શરુ કર્યું

“પેલી રાત પછી....તું બીજી સવારે મળવા પણ ના રોકાયો..??”

“મને ડર હતો કયાંક તમે શેઠ ને કહી દો તો એ તો મને મારી મારી ને પોલીસ માં સોંપી દે...”

“પણ તે એવું કેવી રીતે ધારી લીધું કે હું શેઠ ને કહી જ દઈશ ?”

હવે ચોંકવાનો વારો રઘુ નો હતો. એને તો એમ જ હતું કે ભૂલેચુકેય મેડમ એ રાત ની વાત નહી કાઢે..પણ આમને તો શરૂઆત જ ત્યાં થી કરી...
હવે ચોંકવાનો વારો રઘુ નો હતો. એને તો એમ જ હતું કે ભૂલેચુકેય મેડમ એ રાત ની વાત નહી કાઢે..પણ આમને તો શરૂઆત જ ત્યાં થી કરી...

“જે થયું હતું તે મારી સંમતિ થી જ થયું હતું ને...પછી તારે ડરવાની શી જરૂર હતી....?”

પોતાના કાન પર વિશ્વાસ નહોતો થતો રઘુ ને.... “શરમાવવા ના બદલે આ તો પોતાની મરજી થી થયું હતું તેવો એકરાર પણ કરે છે....ગજબ છે મેડમ તો...પણ આ બધું મને અત્યારે યાદ કરાવવા પાછળ શું આશય હશે..? કયાંક મેડમ ને ફરી મારી જોડે.............”

રિયા ભાભી હવે હિચકા પર થી ઉતરી નીચે લોન પર બેઠી અને રઘુ ની જાંઘો પર હાથ ઘસવા લાગી...

“સાચું કહેજે રઘુ....એ દિવસે તને મજા નહોતી આવી?” રીયાભાભી એ હવે અંતિમ દાવ ખેલ્યો

“..............................................” રઘુ મૌન જ રહ્યો...

તેનો ખભો પકડી રિયા ભાભી એ હલબલાવ્યો....

“બોલતો કેમ નથી.....શું એ રાતે મે તારી પર બળજબરી કરી હતી...? મારી ઉપર ચડવા માં તને કોઈ મજા નહોતી આવી....?” રિયા ભાભી નો અવાજ ઉંચો ગયો..

“હા...હા.....મજા તો આવી હતી...પણ માલિક-નોકર નો ભેદ થોડો ભુલાય....અને તમે નશા માં હતા એ રાતે...” આખરે ખામોશી તોડી રઘુ એ...

“નશા માં હતી પણ ભાન નહોતી ભૂલી રઘુ....અને હા તને કહી દઉં....એ રાતે જે કઈ પણ થયું તે મારી સંપૂર્ણ સહમતી થી થયું હતું....તે કોઈ બળાત્કાર નહોતો કર્યો કે નહોતી હું એટલી નશા માં કે પ્રતિકાર ના કરી શકું...એક એક ક્ષણ માણી હતી મેં એ રાત ની....”

વાત કરતા કરતા રિયાભાભી નો હાથ રઘુ ની જાંઘો પર ફરવા લાગ્યો. ધ્રુજી ઉઠ્યો રઘુ. જે સ્ત્રી ની સાથે ના સંભોગ ની યાદ તેને આનંદ કરતા વધારે, ડર ની યાદ અપાવતી હતી તે જ સ્ત્રી આજે ફરી તેની સાથે સંસર્ગ કરવા તત્પર બેઠી હતી. પણ આખરે તો એ પુરુષ હતો....આટલી સુંદર સ્ત્રી તેને આડકતરી રીતે ફોસલાવી રહી હોય અને પોતે ભાવ ખાધા કરે તેવો મુરખ નહોતો તે...!!

રિયાભાભી ની સામે જોઈ તે હસ્યો.

“મેડમ...તમે આ કહ્યું પછી મારો દિલ પર થી બોજ ઉતરી ગયો...આટલા વર્ષો માં હું તો એમ જ માનતો હતો કે એ રાત ના ભૂલ થી મેં તમારી મજબુરી નો લાભ ઉઠાવ્યો....સવારે તમે ભાન માં આવશો અને જાણશો પછી શું થશે એ ડરે હું રાત ના જ ભાગી ગયો હતો...”

“તે રાત થી લઇ આજ સુધી.....મને એવી અનુભૂતિ ક્યારેય નથી થઇ રઘુ....તરસી રહી છું એવા એક મર્દાના સ્પર્શ માટે જે મારા અંગેઅંગ ને ચોળી નાખે...મસળી નાખે....” રિયાભાભી હવે પરોક્ષ રીતે વાતો કરી કરી થાક્યા હતા....એટલે સીધા મુદ્દા પર જ આવ્યા...

રઘુ તો ફાટી આંખે રિયાભાભી ને જોઈ જ રહ્યો....વિશ્વાસ નહોતો થતો એને કે આવેશ ના બદલે આમંત્રણ ની ભાષા માં વાત કરી રહ્યા હતા તેના મેડમ...અવિનાશ ના ઘરે રિયાભાભી ને આવેલા જોયા ત્યારે તેને હતું જ કે વહેલો મોડો સામનો થશે....અને આ વાત નીકળશે....જો વાત વણસી જશે તો નોકરી છોડવાની તૈયારી પણ રાખી હતી એણે...પણ આ તો કઈ ઉંધુ જ થયું....!!!

“બોલ રઘુ.....મારી મદદ કરીશ ને?” રિયાભાભી નો હાથ હવે રઘુ ની જાંઘો થી આગળ તેના કડક થયેલા લન્ડ પર ગઈ....તેમની આંગળીઓ નો સ્પર્શ રઘુ ના શરીર માં કરંટ દોડાવી ગયો....કાંપી ઉઠ્યો તે. અસમંજસ માં હતો કે શું કરવું....તેનું મગજ ઝડપ થી વિચાર કરવા લાગ્યું...ઘરે કોઈ હતું નહી...ભાભી સામે થી લાઈન આપી રહ્યા હતા...ખાલી એક જ અડચણ હતી....બંગલા નો વોચમેન...

“તમે કોઈ ને કહેશો તો નહી ને મેડમ?” છેલ્લી ખાતરી કરવા તેણે પૂછ્યું...જો કે રિયાભાભી ના લક્ષણો જોઈ તેને ખાતરી જ હતી કે જવાબ શું હશે...

“તને એવું લાગતું હોય કે હું કોઈ ને કહી દઈશ તો પછી રહેવા દે...” રિયાભાભી પણ કોઈ ઓછી માયા નહોતા....પોતાનું કામ પણ કઢાવવું હતું અને તે રઘુ ને વધારે મહત્વ આપવા પણ નહોતા માંગતા..

“ના ના....એટલે હું તો બસ....ખાલી જ....મેડમ....બીજો તો કોઈ વાંધો નથી પણ આ વોચમેન નું કૈક કરવું પડશે....” રઘુ બોલ્યો...

“તું એક કામ કર....મેં તને છુટ્ટી આપી છે તેવું વોચમેન ને વાત વાત માં કહી બંગલા ની બહાર નીકળી જા...થોડી વાર રહી પાછળ ની દીવાલ કુદી ને આવી જજે...હું પાછલું બારણું ખુલ્લું રાખીશ...” સાયુજ્ય માટે તત્પર બનેલું રિયાભાભી નું શેતાની મગજ કામે લાગ્યું હતું...

“જી મેડમ...ઠીક છે...” રઘુ માની ગયો.

“અને સાંભળ....આ લે પૈસા....ગામ માં જઈ....કોન્ડમ નું પેકેટ લઇ આવજે...” થોડા સંકોચ સાથે ભાભી બોલ્યા...

“જી....” ધ્રુજતા હાથે રઘુએ પૈસા લીધા..